Tango-receptoren: Immuun-GPCR's Die Virussen Misbruiken
"Tango-receptoren" is een volksmondige term voor een subset van G-proteïne-gekoppelde receptoren (GPCR's) die tot expressie komen op immuun- en niet-immuuncellen en als toegangspunten of signaleringshubs dienen voor diverse virale pathogenen. Drie goed bestudeerde voorbeelden illustreren hun diversiteit:
- CXCL16 (SR-PSOX) — Een transmembraan chemokine geëxprimeerd op endotheele/epitheele cellen en geactiveerde T-cellen. Het bindt CXCR6, medeert immuuncel-rekrutering, angiogenese en rollen in tumorvorming.
- CX3CL1 (Fractalkine) — Uniek onder chemokines met een mucine-achtige staart die het aan het celoppervlak ankert. Geëxprimeerd op monocyten en endotheele cellen; bindt CX3CR1 om adhesie, migratie en activatie van immuuncellen te reguleren.
- CLEC2D (DCIR2) — Een C-type lectine receptor op dendritische cellen en macrofagen die pathogen-geassocieerde moleculaire patronen herkent, wat fagocytose en cytokineproductie triggert.
Onderzoek naar deze receptoren is actief, gericht op het verhelderen van hun rollen in infectie, inflammatie en potentiële therapeutische targeting.