In de Wilde Weste, die dagen toen de Amerikaanse grens nog verkend en bezet werd door golven immigranten die nieuw waren in het land, was dansen een integraal deel van het leven. Elke Europese etniciteit had zijn eigen vorm van volksdans die die immigranten uit de oude wereld meebrachten, maar tegelijkertijd evolueerde Amerika zijn eigen muzikale stijlen. Dat betekent dat dansen in de Wilde Weste eclectisch en gevarieerd was, en inspanningen leverde uit veel verschillende invloeden.
Een verscheidenheid aan paar dansen uit Europa, inclusief de polka, wals en mazurka, werden gedanst in de Wilde Weste, maar werden aangepast om te passen bij Amerikaanse muziekstijl. Snelle vioollen typifyeerden de muziek van de Wilde Weste, die zwaar beïnvloed was door Ierse en Schotse immigranten. Dansstappen neigen ertoe om ruwer en geëxageerder te zijn dan hun Europese tegenhangers, deels vanwege het feit dat veel van de dansers zware laarzen droegen, gemaakt voor het werken van lange uren buiten.
Veel van de Wilde Weste grenssteden hadden tekort aan vrouwen, aangezien de mannen meestal eerst kwamen om te vestigen en te prospecteren en later hun vrouwen en gezinnen uit de grote oostkuststeden zouden oproepen. Veel van de muziek en dansstijlen die in de Wilde Weste ontwikkelden, ontwikkelden in bordeels, waar mannen het geld uitgaven dat ze verdienden met het bouwen van spoorwegen, goudmijnen of huizen bouwen. Het was niet ongebruikelijk voor mannen om met elkaar te dansen - in feite, soms zouden ze een man "heifer branden", door een sjaal om zijn arm te binden om aan te geven dat hij het vrouwelijke deel moest spelen.
De diverse militaire forten die de Wilde Weste stippen, hadden een diepe invloed op de vorming van dansstijlen. Dansen was een essentiële vaardigheid die aan officieren geleerd werd in academies als West Point, en zelfs kleine grensforsten hadden regelmatig dansballen.
Cirkeldansen, die afkomstig waren van Keltische kolonisten van de Nieuwe Wereld en andere groepsfolkloristische tradities, werden ook onderdeel van het dansrepertoire van de Wilde Weste. Omdat verschillende stappen het dansen beïnvloedden vanuit veel verschillende plekken, stond vaak een dansleider voor de groep die moves aanroepte en demonstrareerde. Dit leidde tot de creatie van wat nu square dancing bekend is.
Dansvloeren in de wilde weste waren vaak ruw en primitief, gemaakt van rauwe houten planken en zware nagels. Dit maakte de subtiele stappen die gebruikt werden op gladgepolijste dansvloeren, zoals die in Europa en oostelijke grote steden, verouderd. Dansers gebruikten grotere stappen en hogere beenopstoot, een kenmerk dat nog steeds gemeen is bij veel country stijl dansen.