Frequentiezwaai verwijst naar het verschil tussen de boven- en ondergrens frequenties van een gemoduleerd signaal, gemeten in hertz (Hz). In radiozending vertegenwoordigt het de maximale afwijking van de draaggolfrequentie van zijn centrumfrequentie.
De frequentiezwaai wordt bepaald door de modulatie-index, die meet hoeveel de draaggolfrequentie varieert in reactie op het modulariserende signaal (meestal audio). Een hogere modulatie-index produceert een bredere frequentiezwaai.
Frequentiezwaai bepaalt direct de bandbreedte van het gezonden signaal — het frequentiebereik dat het signaal inneemt. Een bredere frequentiezwaai verbruikt meer spectrumruimte, een schaars hulpbron in radiocommunicatie.
Ingenieurs streven ernaar frequentiezwaai te minimaliseren om bandbreedte te besparen, maar het moet groot genoeg blijven om de bedoelde informatie met voldoende betrouwbaarheid over te dragen. Deze afweging is centraal in radiosysteemontwerp.
Verschillende modulatiechema's vertonen verschillende frequentiezwaai kenmerken:
Door de modulatie-index zorgvuldig te selecteren, bereiken ingenieurs een optimale compromis tussen signaalkwaliteit en bandbreedteefficiëntie voor elke specifieke toepassing.