1. Formalisatie en standaardisatie:
* Fayol: Benadrukte de noodzaak van duidelijke regels en procedures, maar Weber ging nog een stap verder en pleitte voor standaardisatie door de gehele organisatie. Dit omvat schriftelijke functiebeschrijvingen, consistente prestatiebeoordelingen en geformaliseerde communicatiekanalen.
* Impact: Dit voegt een laag objectiviteit en voorspelbaarheid toe aan de principes van Fayol, waardoor ze beter toepasbaar worden op grote, complexe organisaties.
2. Hiërarchie en specialisatie:
* Fayol: Gepleit voor een duidelijke commandostructuur en specialisatie van taken.
* Weber: Dit concept versterkt met een focus op duidelijk gedefinieerde rollen en verantwoordelijkheden gebaseerd op expertise en autoriteit. Hierdoor ontstaat een gezagshiërarchie waarin de besluitvorming van boven naar beneden stroomt.
* Impact: Dit versterkt de structuur en efficiëntie van de organisatie en zorgt voor duidelijke verantwoordelijkheidslijnen.
3. Onpersoonlijkheid:
* Fayol: Benadrukt eerlijkheid en onpartijdigheid in de besluitvorming.
* Weber: Introductie van het concept van onpersoonlijkheid op de werkplek betekent dit dat regels en procedures voor iedereen in gelijke mate moeten gelden, ongeacht persoonlijke relaties. Dit helpt vriendjespolitiek en vooringenomenheid te minimaliseren.
* Impact: Dit versterkt de objectiviteit en eerlijkheid, waardoor een rechtvaardiger en transparanter werkomgeving ontstaat.
4. Meritocratie:
* Fayol: Erkende het belang van het selecteren en bevorderen van individuen op basis van competentie.
* Weber: Promoot een meritocratisch systeem waar individuen worden geselecteerd en gepromoveerd op basis van hun kwalificaties en prestaties. Dit stimuleert talentontwikkeling en erkent bijdragen.
* Impact: Dit helpt getalenteerde individuen aan te trekken en te behouden, waardoor een cultuur van voortdurende verbetering wordt bevorderd.
In wezen heeft Weber een gedetailleerder en formeel raamwerk geboden voor de managementprincipes zoals uiteengezet door Fayol. Zijn nadruk op standaardisatie, hiërarchie, onpersoonlijkheid en meritocratie hielp de principes van Fayol robuuster en toepasbaar te maken op grootschalige, bureaucratische organisaties.
Het is belangrijk op te merken dat de ideeën van zowel Fayol als Weber hun voor- en nadelen hebben. Hoewel hun theorieën waardevolle inzichten bieden in de organisatiestructuur en het management, kunnen ze ook worden bekritiseerd omdat ze te rigide en inflexibel zijn. Moderne managementpraktijken putten vaak uit beide raamwerken en passen ze aan de specifieke behoeften van verschillende organisaties en contexten aan.