Pantomina ontstaat in de Italiaanse Renaissance (16e eeuw) als een vorm van danstheater die mime, gebaar en beweging combineert om een verhaal te vertellen zonder woorden. De term komt van het Griekse pantomimos ("nachter van alles").
Het was vaak geïntegreerd in grotere theaterproducties – opera, ballet, commedia dell'arte – om humor, drama en emotie uit te drukken. De vorm verspreidde zich over Europa, beïnvloedde Frans ballet d'action en later Brits pantomime.