Arts >> Kunst en entertainment >  >> Dans >> Overige dans

De Geschiedenis van Dansstijlen

De vreugde van bewegen op muziek is een integrale deel van de menselijke ervaring. Antropologen geloven dat mensen miljoenen jaren geleden begonnen te dansen als middel voor viering, expressie en aanbidding. De eerste dansen vastgelegd in kunst en literatuur stammen uit Azië en het Midden-Oosten, al 6000 v.Chr. Naarmate dans evolueerde tot kunstvorm in de moderne tijd, ontwikkelden zich wereldwijd tientallen verschillende dansvormen.

Balroomdansen

Moderne balroomdansen zijn uitgegroeid uit sociale volksdansen uit de Middeleeuwen. Mensen dansten in groepen in lijnen en cirkels om de centrale open haard, niet als stellen. Tijdens de Renaissance en vroege moderne tijd ontwikkelden formele sociale dansen zich los van volksdansen. Elegante, gestileerde dansen zoals de menuet, die aan het einde van de 17e eeuw ontstond, werden gebruikelijk in Europese vorstenhuizen. Dansen als de quadrille, cotillion en polka gaven jongeren de kans om met potentiële huwelijkskandidaten te interageren onder toezicht. Toen dansvloers in de late 19e eeuw gladder werden, won de walzer – een dans voor stellen – populariteit in Europa en de VS. Samen met een instroom Latijns-Amerikaanse dansen, zagen de 20e eeuw nieuwe, energieke dansen beïnvloed door jazz, swing en rockmuziek in de VS opkomen.

Ballet

Lodewijk XIV opende de eerste instelling voor balletonderwijs, wat uitgroeide tot het Paris Opera Ballet. In de jaren 1890 choreografieerde Marius Petipa iconische klassieke balletten voor het Russische Keizerlijk Ballet, waaronder "Slaapwandelende Schoonheid" en "Zwanenmeer". Balletonderwijs was voornamelijk geconcentreerd in Rusland, Italië en Frankrijk, tot in de jaren 1920 en 1930, toen Italiaanse dansers de Royal Academy of Dance in Engeland oprichtten en de Russische choreograaf George Balanchine naar de VS emigreerde. Balanchine stichtte de School of American Ballet en het New York City Ballet.

Jazzdans

Jazzdans evolueerde uit de Afrikaanse culturele dansen die slaven in de 18e en 19e eeuw naar de VS brachten. In de late 19e eeuw brachten minstrelshows – met sketches, liedjes en dansen uitgevoerd door witte mensen in blackface – Afrikaanse dansstijlen op het podium. Toen jazz- en swingmuziek populair werd in de jaren 1920 en 1930, begonnen dansen als de Charleston te verschmelzen met de Afrikaanse geïnspireerde bewegingen van minstrelshows. Van de jaren 1930 tot 1950 combineerde choreograaf Jack Cole stappen uit ballet, moderne dans en Afrikaanse dans in zijn choreografie voor Broadway en film. Cole's innovatieve beweging vestigde jazzdans als formele danstechniek en -stijl.

Tipdansen

Net als jazzdans is tipdansen een product van de Amerikaanse smeltingsoord. Ierse immigranten brachten levendige stepdans met ingewikkeld en percussief voetenwerk in de late 18e en 19e eeuw naar de VS. De Ierse solodans combineerde met de Engelse klompendans en Afrikaanse ritmes tot een volkdansvorm. Halfway de 19e eeuw werd een vroege vorm van tipdansen gepresenteerd in minstrelshows landelijk. Tipdansen werd begin 20e eeuw herkend als distincte dansvorm naarmate tipschoenen geavanceerder werden en dansers stappen uitwisselden. In de 20e eeuw werd tip een vaste dansstijl in theaterproducties en films, mede dankzij dansers als Bill "Bojangles" Robinson en Fred Astaire.

Moderne Dans

Moderne dans heeft technische funderingen in ballet, maar evolueerde als reactie op de beperkingen van traditionele vertelballetten die de westerse dansculture domineerden tot begin 20e eeuw. Amerikaanse dansers Isadora Duncan en Ruth St. Denis daagden in de jaren 1910, 1920 en 1930 genormale dansstijlen uit door blotevoets te dansen en inspiratie te putten uit exotische, etnische en abstracte bronnen. In plaats van verhalen te vertellen, streven Duncan en St. Denis ernaar om emoties en ideeën te communiceren met vrije bewegingen. St. Denis richtte Denishawn op, de eerste moderne danscompagnie, in 1915 met Ted Shawn. Danseres Martha Graham bracht moderne dans in de jaren 1940 en 1950 naar nieuwe hoogtes, met een danstechniek geïnspireerd op natuurlijke menselijke adempatronen. Grahams stijl en choreografie inspireerden een nieuw generatie moderne danschoreografen zoals Merce Cunningham en Paul Taylor.

Overige dans

Related Categories