Cabaret en tribale buikdansstijlen vallen onder de brede categorie "westerse buikdansstijlen." Zowel tribale als cabaret stijlen zijn in Amerika ontwikkeld, opgebouwd op kerbewegingen van buikdans maar met individuele stijl en elementen van andere dansvormen geïncorporeerd. Het meest opvallende verschil tussen tribale en cabaret buikdans zijn muziek en kostuum, maar geschiedenis en specifiek gebruik van kerbewegingen van buikdans definiëren ook de verschillen tussen de twee stijlen.
Tribale buikdans ontwikkelde zich in San Francisco in de jaren 60 door Jamila Salimpour en andere Amerikaanse buikdansers geïnteresseerd in dansstijlen die meer een Midden-Oosters folkloristisch uiterlijk gaven aan hun dansen. Tribale buikdans groeide in populariteit op Renaissance festivals doorheen de VS. Salimpour reisde met een 40-persoons optredentroupe genaamd Bal Anat, wat tribale buikdans nationale bekendheid gaf. In de jaren 80 ontwikkelde Carolena Nericcio een uitloper van tribale buikdans genaamd American Tribal Bellydance, die een geïmproviseerde leid-volg groepsformatie gebruikt.
Tribale buikdans gebruikt meer traditionele Midden-Oosterse muziek, af en toe gemengd met Westerse instrumentale muziek, maar voor een meer rustiek gevoel wordt muziek zuinig gebruikt. Tribale dansen omvatten requisieten zoals vingersimbelen en zwaarden, en sommige omvatten slangendansen en volkslijndansen. Kostuums zijn gelagd, en dansers zijn meer bedekt dan in andere buikdansstijlen met dikke, natuurlijke weefsels zoals katoen. Etnische sieraden en make-up accentueren tribale buikdanskostuums.
Cabaret buikdans ontwikkelde zich uit Oostelijke filmindustrieën en nightcluboptredens. Er is enige discussie over het gebruik van de term "cabaret" voor deze dans. Hoewel in Amerika de term cabaret een "showbusiness venue" aanduidt, vergelijkbaar met jaren 20 vaudeville, kunnen cabarets in Europa impliceren dat het x-rated live naakte shows zijn, dus veel buikdansuitvoerders en historici prefereren de term "nightclub" of "American Restaurant" voor deze dansstijl.
In tegenstelling tot de groepsoptredens in tribale buikdans, voeren solodansers doorgaans op in cabaret buikdans met een vaste vijfdelige structuur: intree, sluierdans, snelle sectie/drumsolo, trage sectie en finale. Sommige dansers voegen elementen van andere dansvormen toe zoals ballet, jazz of moderne dans. Cabaret buikdans gebruikt weelderige muzikaale elementen, met grote orkesten, over-dubbing in vooraf opgenomen muziek, en mengt traditionele en moderne Midden-Oosterse muziek. In cabaret dragen uitvoerders tweedelige kostuums, met versierde bh's en vloeiende rokken of haremsbroeken van duurdere materialen zoals zijde, chiffon of satijn. Om hun nightclub-naam te vertegenwoordigen, glinsteren deze kostuums vaak met pailletten en kralen. Uitvoerders gebruiken sluiers als requisieten in hun dansen.