Frankrijk is lang geassocieerd met de kunsten, aangezien het land veel beroemde artiesten en composers heeft voortgebracht. Als zodanig is de Franse invloed op dansen zoals ballet wereldwijd gevoeld.
Frankrijk is de culturele centrum van Europa geweest sinds de Middeleeuwen. Onder de heerschappij van Lodewijk XIV bloeide ballet, en de 'Franse' stijl van ballet werd geboren. Dansen was een populair tijdverdrijf voor het hof, daarom werden balroom en vierkante dansen ook populair tijdens deze periode. Naarmate de tijd vorderde, verplaatste dans zich uit het hof naar muziekzalen en venues waar het publiek vaak zou deelnemen, zoals met de bal-musette of de can-can.
De gavotte was een populaire dans in het Barok tijdperk, zo genoemd omdat het oorsprong had in de Pays de Gap regio onder de Gavot mensen. Het bestond uit een stap patroon waar voeten twee keer gekruisd werden na elke stap, en dan volgde een hup. Het was van matig tempo, en er was vaak iemand die de dans leidde. Deze dans was populair in het hof van Lodewijk XIV, en typische instrumenten waren violen en doedelzakken. De gavotte composities van Bach zijn misschien de bekendste. De Rigaudon is een andere levendige dans, uitgevoerd door koppels. Ook in de mode aan het hof tijdens de Barok periode, bleef het populair in muziekzalen tot de 19e eeuw. De courante is een levendige dans uitgevoerd in zowel Frankrijk als Italië. De naam betekent letterlijk 'rennen' vanwege de snelle stappen.
Ondanks de lange associatie met Franse cultuur, ontstond ballet eigenlijk in 15e eeuw Italië. Ballet ontwikkelde zich sterk in Frankrijk tijdens de tijd van Lodewijk XIV en daarbuiten, aangezien het een favoriet tijdverdrijf was van de Koning. Ballet en elementen van comedy zouden combineren tot dramatische balletten voor entertainment op bruiloften of andere vieringen. Dansers tendeerden hoflieden te zijn, tot Lodewijk XIV de allereerste balletschool opende in 1661, en het mogelijk werd om professioneel te trainen. De Franse stijl van ballet vandaag is synoniem met elegantie en precieze bewegingen.
Toen de can-can voor het eerst in Parijs verscheen rond 1830 was het een dans voor koppels. De energieke dans had artiesten hoge kicks doen, daarom de naam, wat letterlijk 'schandaal' betekent. Er waren pogingen om deze dans te onderdrukken voor een tijdje, en occasioneel zouden groepen mannen die de can-can uitvoerden gearresteerd worden. Het werd later een populaire vorm van entertainment, echter, het werd nog steeds uitgevoerd door koppels of individuen. Can-can met koorlijnen verscheen eerst in het VK en VS in plaats van in Frankrijk, en deze stijl werd later geïmporteerd naar Frankrijk ten bate van Amerikaanse en Britse toeristen.
Bal-musettes werden meestal uitgevoerd in kleine muziekvenues, en gekenmerkt door snelle, kleine stappen. De muziek bestond typisch uit een accordeon en doedelzakken, en later werd het beïnvloed door de walz, polka en pasodoble stijlen.
Er zijn veel volksdans specifiek voor verschillende regio's van Frankrijk. Hoewel veel Franse volksmuziek in de laatste jaren herleefd is door toeristeninteresse, hebben afgelegen gebieden zoals Auvergne en nationalistische regio's zoals het Baskengebied volksdansen levend gehouden. De Bearnaise en Bretonse dansen zijn slechts een paar van de beroemdste. Sommige van deze dansen hebben Keltische invloeden, vandaar het gebruik van doedelzakken en draailieren als muzikale begeleiding.