In de jaren 50 waren sock hops informele dansfeesten, vaak georganiseerd door middelbare scholen en bezocht door leerlingen die hun schoenen uittrokken en dansten op rock-'n-rollmuziek.
Schoolfeesten vonden in die tijd meestal plaats in de sportschool. Om het houten vloer niet te beschadigen, werd de leerlingen gevraagd hun schoenen uit te trekken voordat ze de zaal binnenkwamen. Ze dansten in hun sokken en zo ontstond de sock hop.
Sock hops waren informele bijeenkomsten waar leerlingen vaak alleen of in groepen kwamen, niet per se met een date. Hierdoor waren groepsdansjes als de stroll en de hand jive populair, hoewel tieners zich wel combineerden voor dansjes als de bop, de swing, de twist, de pony en de swim.
In de jaren 50 werd rock 'n' roll steeds populairder. De muziek op een sock hop werd meestal gespeeld vanaf platen op een draaitafel, bediend door een vrijwillige leerling, een leerkracht of een discjockey. Hits van artiesten als Bill Haley, Chuck Berry en Elvis Presley hoorden tot het vaste repertoire.
Sommige modetrends die op sock hops werden gedragen, legden de basis voor toekomstige stijlen. Blauwe jeans en T-shirts zijn hiervan voorbeelden. Sneakers raakten ook in trek omdat ze niet uitgezogen hoeven te worden om de vloer te beschermen.
Sock hops kennen een heropleving in de vorm van dansfeesten en partijen met een thema uit de jaren 50, waarbij deelnemers zich kleedden in kleding uit die tijd en dansten op muziek uit die eeuw – zonder schoenen.
Om een goed beeld te krijgen van een sock hop, kun je de films Grease of American Graffiti bekijken. Beide tonen sock hops met authentieke kleding en dansjes uit de jaren 50.