Appalachian dansstappen zijn snelle schuifelende bewegingen gemaakt op traditionele muziek met oorsprong in 18e- en 19e-eeuwse Engelse, Ierse en Schotse dansen. De stappen moeten een zichtbare en hoorbare uitdrukking zijn van de muziek die gespeeld wordt. Dansstappen zijn specifiek voor de verschillende stijlen van Appalachian dansen, wat clogging, flat-footing en buck dancing omvat.
Appalachian clogging volgt de downbeat, of basbeat, van de muziek. Een makkelijke dansstap begint met de danser die in plaats stapelt (niet marcheren) op de beat van de muziek. Dan schop of til je rechtervoet lichtjes vooruit voor elke down stap. Oefen deze reeks: schop stap schop stap. Nu, startend met de linker voet, schop vooruit en stap dan in plaats voor drie tellen. De nieuwe reeks is: schop stap stap stap of schop 1,2,3. Oefen tot je je comfortabel voelt en gemakkelijk mee kunt bewegen met de beat van de muziek. Dit heet de "Basic" stap in clogging.
Een iets meer gevorderde clogging stap heet de "Double-Toe." Staand op je rechtervoet, breng je linkervoet vooruit, laat je teen over de grond schuiven, een tikgeluid makend. Nu schop je je linkervoet vooruit (veel zoals de Basic stap) en breng je linkervoet terug naar de grond, weer een tikgeluid makend. Sta nu op je linkervoet en herhaal het proces met je rechtervoet. Dit is een van de meest voorkomende stappen in clogging.
Flat-footing is een Appalachian dansstijl vergelijkbaar met clogging maar zonder de schuifelende, hoppende bewegingen die in de meeste clogging stappen voorkomen. Flat-footing stappen worden niet met stapelen uitgevoerd maar met een glijdende beweging van de voeten en omvatten geen schoppen. Er zijn zeer weinig formele stappen in flat-footing, met de meeste stappen erg irregular in aard. Dansers volgen simpelweg de beat van de muziek. Een heel makkelijke manier om flat-footing te beginnen is de schop stap schop stap uit basic clogging te modificeren. In plaats van de rechtervoet vooruit te schoppen, glijdt een flat-footer de rechtervoet over een oppervlak, nauwelijks de voet tillend tijdens de beweging. De danser stapelt dan in plaats voor één telling met de linkervoet voordat de stap herhaald wordt. Ideale flat-footing oppervlakken zijn houten vloeren of zelfs plaatjes multiplex op de grond verspreid. Eenmaal deze basische glijdstap gemasterd is, kunnen individuele stijlingen toegevoegd worden zolang ze overeenkomen met de beat van de muziek.
Buck dansen is een verwant van zowel de tap als clogging dansstijlen. Het is veel meer percussief van aard dan zijn clogging tegenhanger. Stappen bevatten meer hiel-tot-teen posities en bevatten meer stampbewegingen dan de schuifelstappen van clogging. De hiel delen van dansstappen vallen op de downbeat van de muziek terwijl de teen delen vallen op de upbeat van de muziek. Een basistap in buck dansen is de Double Heel Toe Ball. De stap begint met de bal van de voet die de vloer raakt tijdens de voorwaartse beweging van een eenvoudige schop. De knie buigt direct omhoog en dezelfde voet zwaait achterwaarts met de bal van de voet die de vloer weer raakt op dezelfde plek. De hiel van de voet tikte dan de vloer, gevolgd door de top van dezelfde voet die de vloer tikt. Deze stap wordt meestal in een voorwaartse beweging uitgevoerd maar kan in verschillende richtingen gedaan worden naarmate vaardigheidsniveaus toenemen.