De Ghost Dance – een late 19e-eeuwse spirituele beweging die een terugkeer beloofde tot traditioneel leven vrij van witte onderdrukking – verhoogde spanningen die gipelden in het Wounded Knee-massacre.
De beweging verspreidde zich wijd onder stammen, inclusief de Lakota Sioux. Het bood hoop door rituele dans en profetie.
VS-autoriteiten zagen het als potentiële onrust, verboden de praktijk en zochten het te onderdrukken – relaties verder belastend.
December 1890: Lakota Sioux onder leiding van Hoofd Big Foot zochten toevlucht bij Pine Ridge Reserve. De 7e Cavalerie onderschept hen bij Wounded Knee Creek. Tijdens gespannen onderhandelingen klonk een schot. Troepen vuurden open, honderden massakreren.
De Ghost Dance versterkte de Lakota's spirituele vuur en vastberadenheid om hun leefwijze terug te vorderen. Overheidsvijandigheid tegen de beweging creëerde de explosieve sfeer die ontploffte bij Wounded Knee. De dans veroorzaakte het massacre niet – maar het was de ontbrandingspunt.