Een staatsdans (of volkse staatsdans) is een dansvorm officieel aangewezen door een overheid om haar culturele erfgoed en identiteit te vertegenwoordigen. Deze dansen worden symbolen van lokale trots, gevierd op festivals, geleerd op scholen en bevorderd voor toerisme.
Koppels in vierkantsformatie voeren exacte calls uit op levendige vioolmuziek — Amerika's quintessentiële volkdans.
Oude en moderne vormen brengen geschiedenis, genealogie en emotie over via gebaar, gezang en ritme.
Energetische oogstdans gedreven door de dhol-trom; nu een wereldwijd fitness- en optredensfenomeen.
Gladde partnerdans met zijwaartse en vooruit-achteruitstappen; ontstaan in jaren '40 strandpaviljoens.
Gestructureerde vier-copla-vorm met kastagnetten, voetwerk en gracevolle armbewegingen; het feestelijke gezicht van flamenco.
Hoogst gestileerde dans-drama met uitgebreide make-up, kostuums en gecodificeerde gezichtsuitdrukkingen die epos uitbeelden.
Staatsdansen evolueren met de cultuur maar blijven vitaal voor het behoud van traditie en het bevorderen van gemeenschapsidentiteit.