De Filipijnse dans dankt zijn moderne identiteit aan vijf visionaire vrouwen en mannen die instellingen bouwden, erfgoed bewaarden en grenzen verschoven.
De moeder van Filipijns volksdansonderzoek. Stichtte de Francisca Reyes School of Dance (1927) – het land oudste. Systematisch gedocumenteerde regionale volksdansen, redde ze van uitwissing. National Artist for Dance (1973).
Choreograaf, cultureel diplomat. Stichtte Bayanihan Philippine National Folk Dance Company (1957) – het land culturele ambassadeur wereldwijd. "Moeder van Filipijns Theaterdans." National Artist (1976).
Danser, choreograaf, theaterregisseur. Stichtte Philippine Ballet Theatre (1969) – klassiek ballet met Filipijnse ziel. National Artist (2006). Zijn werk overbrugde volksauthenticiteit en theatrale spectacle.
Stichtte Ballet Philippines (1969) – het land voornaamste hedendaagse danscompagnie. Artistiek directeur decennialang. Choreografeerde Tales of the Manuvu, Rama Hari. National Artist (2014). Pionierde moderne dans in de Filipijnen.
Stichtte Philippine Contemporary Dance Company (1988). Choreografie smelt inheemse beweging, moderne techniek en maatschappelijke commentaar. Vertegenwoordigt de post-National Artist generatie – experimenteel, politiek betrokken.
Reyes-Aquino documenteerde. Goquingco vertoonde. Obusan theatricaliseerde. Reyes moderniseerde. Nierras onderzoekt. Elke generatie vroeg: Wat is Filipijnse dans nu? Het antwoord blijft evolueren.