Ludwig van Beethoven overleed in 1827, lang voordat het moderne concept van gestructureerde postume prijzen bestond. Tijdens zijn leven en de decennia erna bestonden formele prijsystemen voor componisten — trofeeën, medailles, eeretitels, en ceremonies zoals we ze nu kennen — simpelweg niet.
Beethoven genoot patronage van aristocraten, opdrachten voor nieuwe werken, en significante publieke erkenning. Hij werd in zijn tijd gevierd, maar het institutionele kader voor "prijzen" zoals we ze begrijpen (Grammy Awards, Pulitzer Prijzen, Kennedy Center Honors, etc.) ontwikkelde zich veel later in de 19e en 20e eeuw.
Zijn nalatigheid is retroactief geëerd door herdenkingen in plaats van contemporaine prijzen: een krater op Mercurius en een planetoid dragen zijn naam; talloze festivals, concertzalen, en instellingen zijn naar hem vernoemd. Dit zijn hulden aan zijn blijvende genialiteit, geen prijzen die hij had kunnen ontvangen of waarvoor hij genomineerd had kunnen worden.