Brian Setzers faam kwam in twee duidelijke acten – elk een herleving, elk een heruitvinding.
Zetzer vormde de Stray Cats in 1979 op Long Island, maar een verhuizing naar Londen ontbrandde hen. Het VK omarmde hun psychobilly/rockabilly-fusie – upright slapbas, Gretsch-twang, drumloze drive – waardoor "Stray Cat Strut," "Rock This Town," en "Sexy & 17" transatlantische hits werden. Setzers elektriserende gitaar (vingergepikte country-runs, rockabilly-slap, jazzakkorden) en charismatische zwierigheid maakten hem het gezicht van de jaren '80 rockabilly-herleving. De Stray Cats ontbond in 1984 op hun commerciële piek.
Onwillig om een nostalgie-act te zijn, vestigde Setzer een 17-koppig groot orkest – de Brian Setzer Orchestra – zijn rockabilly-wortels mengend met swing-era-arrangementen. Guitar Slinger (1996) en The Dirty Boogie (1998) brachten jump blues en lounge-klare standaarden naar nieuwe publiek. "Jump, Jive an' Wail" (een Louis Prima cover) won een Grammy voor Beste Pop-uitvoering door een Duo/Groep.
Setzers genialiteit: hij herleefde niet alleen dode stijlen – hij kruisbestuifde ze, bewijzend dat rockabilly en swing hetzelfde ritmische DNA delen. Weinig gitaristen bruggen Eddie Cochran en Count Basie. Setzer bezit die brug.