De situatie was echter niet zo eenvoudig als een directe nominatie. Dit is wat er gebeurde:
* Diepe verdeeldheid: De Democratische Partij was diep verdeeld over de kwestie van de slavernij. De noordelijke democraten waren voorstander van volkssoevereiniteit (waardoor inwoners van territoria konden beslissen of ze slavernij al dan niet wilden toestaan), terwijl de zuidelijke democraten resoluut vóór slavernij waren.
* Charleston-conventie: Op de conventie in Charleston konden de afgevaardigden het niet eens worden over een platform. Ze konden het niet eens worden over de formulering van een plank over de bescherming van de slavernij in de gebieden. Dit leidde tot een impasse en het niet kunnen voordragen van een kandidaat.
* Baltimore-conventie: De Democraten kwamen in juni 1860 opnieuw bijeen in Baltimore, Maryland. Douglas werd daar genomineerd.
Terwijl Zuidelijke afgevaardigden aanwezig waren op de conventie in Charleston, weigerden ze Douglas te steunen , omdat zij geloofden dat zijn standpunt over de volkssoevereiniteit uiteindelijk zou leiden tot de afschaffing van de slavernij. Dit leidde tot een breuk binnen de Democratische Partij.
Belangrijke opmerking: De splitsing in de Democratische Partij was een van de belangrijkste factoren die bijdroegen aan de verkiezing van Abraham Lincoln en de daaropvolgende afscheiding van de zuidelijke staten, wat leidde tot de Amerikaanse Burgeroorlog.