De phrase "reality television" roept een verscheidenheid aan beelden op, sommige positief, sommige hoogst onprettig. Hoewel een integraal onderdeel van televisie en popcultuur, is het genre controversieel en vaak bevraagd om zijn authenticiteit.
De gefabriceerde situaties, onwaarschijnlijke odds, vooraf gescripted events en misleidende editing van dit genre werpen twijfel op de "realiteit"-quotient. Vroegere shows zoals "Survivor" en "The Real World" bleven beschuldigd van gestage situaties om sterke emoties en histrioniek van de cast te ontlokken.
Het emotionele en fysieke welzijn van deelnemers wordt vaak gemanipuleerd ten bate van winst en ratings. Sommige castleden hebben onthuld dat producenten hun uitspraken tijdens confessies begeleidden, hun consumptie controleerden voor productplacement-redenen, en weigerden in te grijpen zelfs wanneer geweld een zorg werd.
Eliminatie-type shows vinden so-called winnaars gebaseerd op publiekstemmen en/of eerlijk oordelen. Echter, de selectieprocessen van veel shows zijn vooraf bedacht en gemotiveerd door bedrijfswinst en bepaalde publieks- of syndicatie-biases.
Sommige reality-TV-personages belichamen een afwijking van geaccepteerde morele waarden met betrekking tot onfatsoenlijkheid, promiscuïteit, alcoholisme, oppervlakkigheid en huiselijk geweld. Het spektakel van vernedering, melodrama en interpersoonlijk conflict heeft invloed op onze cultuur.
Producenten van reality TV hebben hun programma's boeiend moeten maken op een intrinsiek niveau. Het kijken naar het ongeluk van anderen is vaak cathartisch, en de meeste getoonde emoties zijn op enig niveau echt. Misschien is reality-televisie, op zijn onrealistische manier, over realiteit op zijn extremen, het testen van grenzen en het bieden van inzicht in gedrag en menselijke natuur.