Scheldwoorden op scholen hebben epicure proportions bereikt. Vooral door muziek en televisie worden kinderen routinegewijs blootgesteld aan taal die alleen als onpassend kan worden gekwalificeerd. Het is natuurlijk dat ze dit nabootsen in een omgeving van leeftijdsgenoten. Scholen, ouders en media hebben allemaal de verantwoordelijkheid om deze groeiende epidemie in te dammen.
Er was een tijd dat bepaalde vierletterwoorden leidden tot zware sancties. Hoog respect werd van elke leerling verwacht. Schelden werd geleidelijk geaccepteerd in popcultuur, zichtbaar in sitcoms, films en videoclip's. Acceptatie broedt gewenheid: schelden is nu alledaags in hal van middenscholen, basisscholen en zelfs lagere scholen.
Er zijn geen zware consequenties meer voor schelden op school – het wordt niet meer als ernstig misdrijf gezien. Dat betekent niet dat leraren vlotte scheldvloeden in de klas accepteren, maar gangen en kantines zijn een ander verhaal. Jongere kinderen herhalen wat ze horen, oudere vinden het cool. Op de middenschool is schelden zo gewoon als groepsjes en rugzakken.
Hoewel er meerdere redenen kunnen zijn voor de culturele acceptatie van schelden, is verzadiging de meest waarschijnlijke. Gebrek aan respect en onvermogen om zich uit te drukken waren de aanvang, maar naarmate het zwol, verzadigde de samenleving met schelden op elk niveau. Sommige kinderen horen het vroeg van ouders/broers/zussen, maar alle kinderen worden blootgesteld op school – via leeftijdsgenoten of een gefrustreerde leraar.
Door schelden als levenswijze te accepteren, niet als afwijking zoals vroeger, laten we onze kinderen steunen op een zeer beperkte uitdrukkingsvorm. Hun woordenschat krimpt tot een handjevol scheldwoorden in plaats van creatief na te denken over de juiste manier om gevoorden uit te drukken.
Persoonlijke expressie is een manier waarop we elkaar beoordelen. Scholen zijn vitale leeromgevingen hiervoor en mogen niet zo ontspannen zijn over schelden. Samen met ouders en media moeten scholen werken aan het omkeren van deze onbeheerste trend. Positieve effecten: betere communicatie en meer respect overall.