Wetenschappers bestuderen al decennia de effecten van televisie op kinderen en volwassenen, met veel hoogwaardige, goed opgestelde studies van betrouwbare bronnen. De data uit deze studies biedt onderzoekers en het publiek een rijkdom aan informatie over hoe televisie de slaap, leerprestaties, gedrag en algemene gezondheid van kinderen beïnvloedt. Zo heeft het Center for Health Nutrition van de Universiteit van Washington de uitgebreide bibliografie "Research Studies: TV and Children" op hun website gepubliceerd.
Volgens The Nielsen Company, die mediatrends volgt, besteden kinderen van 2 tot 5 jaar meer dan 32 uur per week aan het kijken naar tv, en kinderen van 6 tot 11 jaar ongeveer 28 uur per week wanneer ze niet op school zijn. De Kaiser Family Foundation vond dat 71 procent van de 8- tot 18-jarigen een tv in hun slaapkamer heeft, 54 procent een DVD/VCR-speler, 37 procent kabel/satelliet-tv en 20 procent premiumkanalen. Meer dan de helft van de huishoudens in de VS houdt de tv de meeste tijd aan, ook tijdens maaltijden. Echter, vragen over hoeveel televisie kinderen kijken zijn minder waardevol dan vragen over wat kinderen kijken en op welke leeftijd.
Dimitri A. Christakis van het Seattle Children's Research Institute concludeert: "Tot nu toe hebben geen studies voordelen aangetoond die geassocieerd zijn met vroege tv-kijkgedrag bij zuigelingen." Hij uit parents ertoe aan te moedigen kinderen jonger dan 2 jaar niet bloot te stellen aan excessief tv-kijken. Televisie beïnvloedt de cognitieve ontwikkeling van het jonge kind, mogelijk de manier waarop een kind leert te veranderen. Het heeft een negatieve impact op de taalaanleg van een kind, vooral als er geen volwassene aanwezig is.
Zorgen over de link tussen televisie en geweld zijn bijna zo oud als het medium zelf. In 1952 hield het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden hoorzittingen over het onderwerp en concludeerde dat "de televisie-uitzendindustrie een dader en een leverancier van geweld was." In 2009 toonden psychologen aan dat studenten die net gewelddadige films en videogames hadden gekeken, veel minder geneigd waren om iemand te helpen. Andere onderzoekers concludeerden echter dat personen die al geneigd zijn tot gewelddadig gedrag, waarschijnlijker gewelddadige videogames spelen of gewelddadige films leuk vinden.
Zowel psychologische gezondheidsonderzoekers als reclamespecialisten bestuderen de effecten van tv-reclames op kijkers. Beslissende factoren zoals leeftijd, cognitieve ontwikkeling en cultuur beïnvloeden allemaal de reactie van kijkers op reclames. Studies hebben getoond dat kinderen onder de 6 reclames als onderdeel van het programma zien, maar naarmate ze rijper worden, begrijpen kinderen dat de reclame een afzonderlijke entiteit is. Studies tonen aan dat kinderen naarmate ze ouder worden minder vatbaar zijn voor de aantrekkingskracht van advertenties en minder geneigd zijn om hun ouders te vragen de geadverteerde producten te kopen. Adverteerders gebruiken getuigenissen van beroemdheden, experts en charismatische mensen om kijkers van de waarde van hun producten te overtuigen, en voegen wetenschappelijke bewijzen, angst, humor, herhaling, warmte en nostalgie toe om reclames onvergetelijk te maken. In een studie gepubliceerd in juli 2012 vond Ace Metrix dat, tenzij een grappige reclame ook informatief is, consumenten reclames wel kunnen onthouden, maar niet noodzakelijk overtuigd worden om het geadverteerde product te kopen.