Historisch gezien gebruikten meteorologen algoritmen om cloud-drift winden te berekenen, maar in 1992 begon de National Environmental Satellite, Data and Information Service (NESDIS) een nieuwe geautomatiseerde windssoftware te gebruiken die ontwikkeld was door het Cooperative Institute for Meteorological Satellite Studies (CIMSS), wat het voorspellen van wind en weer veel makkelijker maakte, volgens Colorado State University. In de 21e eeuw vertrouwen meteorologen op geostationaire satellieten om winden in de bovenste atmosfeer te volgen. Beelden van een kenmerk worden in de tijd geobserveerd, en de afgelegde afstand tussen beelden wordt gebruikt om snelheid te berekenen. Wolken zijn niet de enige factor voor het volgen van een kenmerk, want computers kunnen onzichtbare krachten makkelijk volgen, zoals waterdampbeelden. Deze gecombineerde data biedt nauwkeurigere cloud-drift windinformatie in een voorspelling.
Verzamel informatie uit satellietafgeleide data over cloud-drift winden van de NOAA Satellite and Information Service. Bestudeer de driedimensionale beelden van individuele kenmerken over de tijd om informatie te krijgen over de hoge dichtheid van winden in de horizontale, alsook meerdere winden in de verticale, adviseert het Naval Research Laboratory.
Gebruik de windinformatie om ook mesoschaalgebeurtenissen te bekijken, waaronder laag-niveau jetstreams en kustgapwinden, stelt het Naval Research Laboratory voor. Vergelijk deze informatie met andere soorten op afstand gesensoerde oppervlaktewindinformatie voor een nauwkeurigere voorspelling.
Integreer cloud-drift windinformatie in je weervoorspelling om huidige en komende weerpatronen te verklaren. Gebruik cloud-drift windgrafieken om weersystemen en windsnelheid te tonen. Demonstreer patronen van orkanen, windschering, jetstreams en kustgapwinden in de atmosfeer. Complexe en grote windsystemen kunnen makkelijk over grote delen van de aardbol gevolgd worden dankzij geostationaire dekking, volgens het Naval Research Laboratory.