Het begrijpen van de definitie van en verschillen tussen hypermediacy en remediation is cruciaal voor iedereen die geïnteresseerd is in mediacommunicatie. Deze termen zijn vooral relevant voor diegenen die studeren of werken binnen de nieuwe media-cultuur of -technologieën.
Marshall McLuhan, misschien wel de beroemdste media-analist van de 21e eeuw, wees als eerste op dat "het medium de boodschap is". Dat wil zeggen: het kanaal dat we gebruiken om een boodschap te overbrengen, heeft een onvermijdelijk effect op hoe deze begrepen wordt. Hieruit voortvloeit dat hypermediacy het bewustzijn van het medium door zijn publiek is. Met andere woorden: hypergemediëerde teksten proberen het medium niet te verbergen, maar juist de kijker aan zijn aanwezigheid te herinneren.
Een manier voor webprogrammeurs, televisieproducenten en andere mediadesigners om hypermediacy te bewerkstelligen is door remediation. Bij remediation eist een medium een ander op in een poging om het te veranderen of te hervormen. Volgens Jay David Bolter en Richard Grusin zijn alle media, inclusief nieuwe media, het resultaat van de remediation van een ander. Bijvoorbeeld: televisie remediëerde film, vaudeville en radio door elementen van elk over te nemen om een nieuw medium te creëren.
In tegenstelling tot remediation, kunnen wetenschappers en mediaconsumenten ook immediacy overwegen. Bij immediacy kan het publiek het medium transcenderen en erin verdoken raken, in plaats van zich van het medium bewust te zijn. Bij echte immersie in een medium kan het publiek vergeten dat ze eigenlijk media consumeren. Echter, immediacy is bijna onmogelijk te bereiken, omdat media zich niet zelf maken en mensen altijd betrokken zullen zijn bij het creatieproces.