Volgens Ccgb.org verwijst striptekkenen naar het creëren van schetsen of karikaturen, meestal humoristisch of satirisch, gepubliceerd in kranten, strips, magazines of geanimeerd op televisie of in films. De vormgeving hangt sterk af van het type kunst.
Strips worden meestal ingedeeld als bewegende (geanimeerde) of print-strips. Geanimeerde strips worden uitgezonden op tv en in films. Print-strips zijn staande afbeeldingen, vaak in meerdere panels die achtereenvolgende actie tonen, of als enkele panel (single-panel cartoons). Tekenaars kunnen gespecialiseerd zijn in één of beide vormen.
Print-strips worden meestal gemaakt door een klein team – vaak een schrijver en een illustrator, of één persoon die beide rollen vervult. De indeling beslaat doorgaans drie tot zes panels. Na opstellen van de layout volgt de illustratie en het toevoegen van tekst. Het resultaat gaat naar de afdruktafeling van het tijdschrift.
Volgens Museum.tv begon de ontwikkeling van animatiestrips in de jaren 10 van de 20e eeuw. Productie was traag: 24 tekeningen per seconde animatie. Omdat animatie een snelle opeenvolving van staande beelden vereist, moeten tientallen animators samenwerken aan tekenen, kleuren, sequenceren en geluid. Moderne animatiestrips worden geproduceerd door complete animatiestudio's die alle aspecten in handen hebben.
Strips dienen voornamelijk entertainment, maar politieke strips zijn zeer populair en worden gebruikt om actuele politieke en maatschappelijke kwesties te verspotten. Satiere is parodie die hypocrisie en afkeer van de maker blootlegt. Deze strips uiten sterke meningen over politieke doctrinens, maatschappelijke trends en popcultuur.
Hoewel veel strips bedoeld waren voor kinderen (zoals Bugs Bunny en The Jetsons), kunnen sommige ongeschikt zijn voor jongere kijkers maar toch technisch strips zijn. The Simpsons, Family Guy en South Park behandelen volwassen thema's op humoristische wijze en worden meestal in prime time of later uitgezonden.