Sinds de introductie van video als nieuwe technologie zijn kunstenaars geïnspireerd door het potentieel als middel voor artistieke expressie. Hoewel video art veel vormen kan aannemen, onderscheidt het zich van film of dramatische televisie door het gebrek aan vertrouwen op narratieve structuur. In plaats daarvan deelt video art veel doelen en esthetiek met traditionele visuele kunsten zoals schilderkunst, beeldhouwkunst en fotografie.
Video art begon in de vroege jaren '60, toen consumentenvideotechnologie beschikbaar kwam. De mogelijkheid om een bewegend beeld op te nemen en direct af te spelen was cruciaal voor veel binnengekomen werken, zoals Nam June Paik's opname van Paus Paulus VI's stoet door New York in 1965 en Andy Warhol's gefilmeerde performance kunst. Naarmate videotechnologie geavanceerder en toegankelijker werd, ontwikkelde video art zich tot een fijne kunstvorm met wereldwijd publiek en kritieke erkenning.
Video art kan veel vormen aannemen. Sommige werken worden gefilmd en bewerkt als narratieve films. Andere projecten omvatten live, real-time videostromen. Beelden kunnen gescript en gestageerd zijn of als sneetjes uit het leven gefilmd. Beeldvorming kan abstract of concreet zijn. Sommige tentoonstellingen omvatten één videobeeld, maar veel gebruiken meerdere stromen en meerdere schermen. Videokunstenaars projecteren vaak op niet-traditionele oppervlakken en combineren andere kunstvormen zoals schilderkunst, beeldhouwkunst, muziek en performance.
Voornaamste figuren in de videokunst zijn Bill Viola, wiens "Buried Secrets" deel uitmaakte van de 46e Venice Biennale, en Gary Hill, wiens videinstallaties wereldwijd getoond worden. Jenny Holzer is bekend om het verwerken van tekst in haar videowerken, getoond in het Guggenheim Museum. Matthew Barney's epische "The Cremaster Cycle", ook in het Guggenheim, combineerde vijf speelfilms met beeldhouwkunst, fotografie, tekeningen en boeken.
Hoewel video art geklasseerd wordt als visuele kunst, speculeren critici dat het de artistieke ervaring van een schilderij of foto uitstrekt in zowel tijd als ruimte. Single-channel stukken (één videostroom) strekken de visuele ervaring van de kijker tijdelijk. Videinstallaties creëren unieke omgevingen voor het publiek, met meerdere monitors en architecturale elementen die het publiek dwingen hun fysieke relatie tot de beelden te overdenken.
De opkomst van populaire videodelingsplatforms zoals YouTube en Vimeo bevordert de ontwikkeling van video art tot een populaire kunstvorm. Klassiekers zijn nu toegankelijk voor het grote publiek, buiten de galerijruimte. Tegelijkertijd heeft de gemiddelde persoon nu de tools om video art te creëren en te delen met de wereld, wat de voortdurende evolutie van video art als creatief platform stimuleert.