De meeste huishoudens in de Verenigde Staten hebben meerdere televisies. De gemiddelde Amerikaan, volgens A.C. Nielsen Co., besteedt gemiddeld meer dan vier uur per dag aan kijken naar tv. Wat er op televisie te zien is, uitoefent een krachtige invloed op het leven van Amerikanen.
Sommige shows zijn zo populair dat ze culturele aanhalingspunten worden, als gedeelde herinneringen voor de bevolking. Het finale van M*A*S*H had bijna 106 miljoen kijkers. De enige show die dat haalde was de Super Bowl van 2010. Op dezelfde manier worden gebeurtenissen zoals de moord op president John F. Kennedy en de eerste maanlanding onthuld als televisiegebeurtenissen, omdat dat de manier was waarop iedereen ze ervoer.
Menschen imiteren de mode en stijl die ze op televisie zien. Jennifer Anistons "Rachel"-haarsnede in "Friends" leidde tot duizenden nabootsingen. In de jaren tachtig brachten "Dallas" en "Dynasty" grote schouderjurken en veel sieraden, goud en glitter terug.
TV heeft geholpen in de zaak van rasrelaties - vanaf de jaren zeventig, toen Sammy Davis Jr. Archie Bunker kuste in "All in the Family", tot Bill Cosby's breekdoor met "The Cosby Show", die een zwarte familie toonde die boven-middenklas was en zelden ras als achtergrond gebruikte - en die enorm populair was.
Geslacht werd ook een kwestie, dan een non-kwestie, met "Will & Grace" dat homopersonages op televisie populair maakte, en hielp een bevolkingssegment te portretteren dat in het verleden gemarginaliseerd was.
Sommigen zeggen dat reality TV een vervormd beeld van de wereld geeft aan kijkers, maar er zijn ook voordelen aan dit soort televisie. "American Idol" bracht popzang op grote schaal terug; "Dancing with the Stars" ontbrandde een enorm belangstelling voor balsporten; en "The Amazing Race" leert kijkers over delen van de wereld die ze zelden zullen bezoeken.
Sommigen zeggen dat tv-kijken een sedentaire levensstijl veroorzaakt omdat mensen niet sporten tijdens het kijken. Maar met programma's als "Dr. Oz" die regelmatig gezonde leefstijl prediken en "Ruby" die de gevaren van obesitas tonen, is zelfs dat argument niet meer geldig.