Bewapend met zo memorabele titels als "Baby Monitor: Sound of Fear" en "Mother, May I Sleep With Danger?", heeft de Lifetime Movie Network zich een winstgevende niche gegraven voor over-the-top female empowerment melodrama's. Vaak met ripped-from-the-headlines plots over kinderbedreiging, echtgenootmisbruik of tienerzwangerschap, speelt een goede Lifetime-film zich af als een feature-lengte episode van "Law & Order: SVU", behalve dat de focus ligt op de domestieke kant, met een toon die vaak grenst aan pure camp.
Geen lijst van de beste Lifetime-films is compleet zonder ten minste één Meredith Baxter-Birney-flick. De populaire "Family Ties"-actrice werd synoniem met het Lifetime-netwerk in de vroege jaren negentig, dankzij sterrollen in "based on a true story"-films als "A Woman Scorned". Als een toegewijde, zichzelf offerende vrouw wiens man haar koud laat voor een jongere vrouw, neemt Baxter-Birney bloedige wraak op haar dwalende echtgenoot en zijn goedkope minnares. De film raakte een open zenuw bij veel vrouwen en stelde het sjabloon voor toekomstige Lifetime-films: edele vrouwelijke hoofdpersoon wordt herhaaldelijk mishandeld en transformeert plotseling in een wraakengel, terwijl ze ook zorgt dat de kids op tijd op de voetbaltraining komen.
Met in de hoofdrol Rita Wilson (mevrouw Tom Hanks), is "Invisible Child" een van Lifetime's meest memorabele "Zij was de perfecte moeder....maar" films. Met een plot die de duisterste elementen van Edward Albee's "Who's Afraid of Virginia Woolf?" weerspiegelt ("Begin niet over het kind"), is "Invisible Child" soap opera op zijn weirdste. Lifetime-films zijn berucht om verwardende tonale issues die proberen opbeat boodschappen over empowerment te fuseren met de sletste exploitatie-fare, en niets illustreert dit beter dan een heel gezin te zien dat een arme vrouw's wahnideeën over haar imaginaire derde kind aanmoedigt en ondersteunt. Nog beter, het hele derde acte van de film is een vermeend inspirerend onderhondverhaal dat Rita Wilson en haar gezin tegen blijkbaar het hele gewicht van de Verenigde Staten overheid opstelt, die de aardige, gekke dame wil institutionaliseren.
Ernstige tienerzwangerschapsdrama's zijn een vast onderdeel van het Lifetime-netwerk, en "Mom at Sixteen" is het essentiële voorbeeld van dat subgenre. In klassieke Lifetime-manier is het niet genoeg dat moeder een tiener is die probeert een kind op te voeden en door high school te komen; ze moet ook doen alsof haar zoon niet echt haar zoon is, maar haar babybroertje.