De geschiedenis van videoproductieapparatuur is geworteld in de evolutie van televisie. Terwijl het laatste deel van de 20e eeuw videoproductie betaalbaar maakte voor de gemiddelde consument, was videapparatuur ooit alleen toegankelijk voor professionals die in de tv-industrie werkten.
De eerste televisiecamera gebruikte vroege versies van de kathodestraalbuis uitgevonden in 1897. Het RCA-bedrijf leidde de productie van vroege videoproductieapparatuur in de Verenigde Staten en introduceerde de eerste draagbare mobiele videoproductiecamera, de TK-44, in 1972.
De Ampex Corporation gebruikte magnetische bandtechnologie gepioneerd door Duitse wetenschappers tijdens de Tweede Wereldoorlog om de eerste videobandrecorder te creëren, de Ampex VRX-1000, geïntroduceerd in 1956.
De eerste commercieel beschikbare videocassettespeler was de Sony Betamax, geïntroduceerd in 1975.
De vroegst commercieel beschikbare professionele digitale videorecorders werden geïntroduceerd door Sony met het D-1-formaat, dat ongecomprimeerde standaarddefinitie-video opnam met een componentvideo.
De eerste DV-camcorder was de Sony DCR-VX1000, geïntroduceerd in 1995. De camera had een 3-CCD-beeldvormingsapparaat voor ongekende videokwaliteit in een thuisvideocamera.