De toename van geweld op televisie en in muziekteksten en -video's heeft samengevallen met een grote toename in gewelddadige misdrijven over de afgelopen decennia, met name onder jongeren. Velen geloven dat er een causaal verband bestaat tussen mediageweld en echt geweld. Wetenschappelijk onderzoek heeft bevestigd dat mediageweld kan leiden tot tijdelijke, en soms permanente, effecten op de persoonlijkheid.
Een Universiteit van Toronto-studie gebruikte neuroimaging-technieken om te concluderen dat blootstelling aan gewelddadige media-afbeeldingen, zoals die getoond op televisie en in muziekvideo's, resulteert in schadelijke effecten op de frontale loben van jonge hersenen. Hoewel deze effecten het meest uitgesproken zijn bij individuen met onderliggende psychologische stoornissen, zijn ze ook geobserveerd in anders gezonde individuen. Deze effecten omvatten verminderde bloedstroom en krimp van de frontale loob. De lange-termijneffecten van deze hersenveranderingen zijn nog niet goed begrepen.
Verscheidene onderzoeksbronnen bevestigen dat verhoogde blootstelling aan geweld op televisie, en met name muziekvideo's, de kans op schoolplein-pesten vergroot. Dit effect was even uitgesproken ongeacht of het afgebeelde geweld pesten of andere vormen van geweld betrof. Psychologen waarschuwen voor een kettingreactie-effect, waarbij media-geïnspireerde pestkoppen hun slachtoffers omvormen in volwassen pestkoppen die later in het leven hun eigen kinderen neigen te mishandelen.
Een studie in opdracht van Iowa State University heeft bevestigd wat veel andere onderzoeksstudies hebben aangegeven - dat mediageweld in het algemeen, inclusief geweld afgebeeld op televisie en in muziek, de incidentie van agressieve gedachten en gevoelens verhoogt, en dat dit effect uitgesprokener is hoe jonger de kijker is. Hoewel deze specifieke onderzoeksrichting niet direct aangeeft dat deze gedachten en gevoelens leiden tot toename in agressief gedrag, hebben andere onderzoekers toename in gewelddadig gedrag bij jongeren die dagelijks blootgesteld zijn aan gewelddadige media, grondig gedocumenteerd.
Geweld op televisie is positief gecorreleerd met toenames in depressie en zelfmoord bij dagelijkse kijkers, met name tienerkijkers. Psychologen merken op dat in veel gevallen zelfmoord door het slachtoffer wordt ervaren als een daad van geweld tegen zichzelf rather than een ontsnapping van een onhoudbare omgeving. Vanwege dit kan een causaal verband tussen televisiegeweld en zelfmoord worden vastgesteld, zelfs wanneer het afgebeelde geweld niet zelfmoord-gerelateerd is.