Talkshows zijn al bijna zo lang op Amerikaanse tv te zien als televisie zelf populair is. Een talkshow kan los gedefinieerd worden als elk tv-programma waarin mensen iets bespreken.
In een interview-talkshow intervieweert de gastheer beroemdheden en experts over door hen gekozen onderwerpen. Soms komt een beroemdheid om een aankomend project of film te promoten, experts verschijnen wanneer hun expertise in het nieuws is. Interviews worden vaak geïntegreerd in diverse talkshows, maar bestaan ook als zelfstandige categorie. Voorbeelden: David Letterman, The Tonight Show.
Politieke talkshows bieden podium aan pundits en presentatoren om het politieke nieuws te bespreken. Ze krijgen een piek in kijkcijfers tijdens presidentsverkiezingen en grote politieke evenementen, en lopen meestal zondagochtend en -middag. Voorbeelden: McLaughlin Group, Meet the Press.
In deze talkshows komen gasten hun levensproblemen bespreken. Vaak worden gecompliceerde relatie-intriges gesensationaliseerd. Veel van deze shows zenden overdag en kennerken luidruchtige uitbarstingen van geagiteerde gasten die confronteren met vrienden of naasten die hen pijn deden. Voorbeelden: Jerry Springer, Maury Povich.
Talkshows met een comediante draai zijn in populariteit gestegen. De presentator geeft comediante commentaar op actualiteit, schandalen en andere thema's. De focus ligt op entertainen en informeren, met lachen als prioriteit boven nieuws. Voorbeelden: The Daily Show, The Colbert Report.
Een van de belangrijkste factoren voor een succesvolle talkshow is de aantrekkingskracht en het talent van de presentator. Of het nu een gesensationaliseerde issues-show is of een serieuze politieke uitzending, de kwaliteit van de host bepaalt direct de kwaliteit en entertainmentwaarde van de show.