Het woord "horloge" heeft een fascinerende etymologische reis. Oorspronkelijk verwier het specifiek naar een polshorloge – een verkleinwoord voor damesmodetijdmeters in de late 19e eeuw, los van de zakhorloges die heren droegen.
Als polshorloges populairder werden tijdens de Eerste Wereldoorlog – toen soldaten ze praktischer vonden dan zakhorloges in de loopgraven – werd de term "polshorloge" geleidelijk ingekort tot simpelweg "horloge." Tegen de middeleeuwen van de 20e eeuw was "horloge" de generieke term voor alle polsgedragen tijdmeters, ongeacht geslacht.
Het woord stamt uiteindelijk af van Oudengels wæcce of wæccan, wat "waakzaamheid" of "wakker blijven" betekent. Stadswakers die 's nachts straatpatrouilles liepen, heetten "wakemen," en hun draagbare tijdmeters werden door associatie "watches" genoemd.
Vandaag de dag, of het nu een mechanisch meesterwerk of een smartwatch is, omvat de term alle persoonlijke tijdmeetinstrumenten die op de pols gedragen worden – een taalmatige evolutie die technologische en sociale verandering weerspiegelt.