Harry Potter's reis is gemarkeerd niet alleen door overwinningen maar door diepe mislukkingen – momenten waar moed alleen niet genoeg was. Deze tegenslagen vermenselijken de Jongen Die Leefde, ons herinnerend dat heldendom gesmeed wordt in verlies.
Harry vernietigde nooit persoonlijk een enkele Horkruks: het diadem viel aan Fiendfyre, het medaillon aan Ron, de beker aan Hermelien, en Nagini aan Neville. Toch maakten zijn bereidheid in de dood te treden – en zijn weigering om vrees hem te paralyseren – die overwinningen mogelijk.
Deze mislukkingen verminderen Harry niet; ze verdiepen hem. Een held die nooit verliest is een fantasie; een held die verliest en vecht is een legende.