Seizoenen ontstaan door de aarde's asafwijking van ongeveer 23,5° ten opzichte van zijn baanvlak rond de Zon (de ecliptica). Niet door afstand – de aarde is eigenlijk het dichtst bij de Zon (perihelium) in januari.
Aspresessie – een 26.000-jarige woebel van de aarde-as (als een tol) – verschuift geleidelijk het timing van seizoenen ten opzichte van de aardebaan (bijv. welke halfrond zomer krijgt bij perihelium). Dit beïnvloedt langetermijnklimaat (Milankovitch-cycli) maar verandert niet het fundamentele mechanisme: afwijking + baan = seizoenen.
Kortom: de halfrond die naar de Zon kantelt krijgt zomer; de ene die wegkantelt krijgt winter. De afwijking is constant; de orientatie ten opzichte van de Zon verandert naarmate de aarde baant.