Stop-motion video maakt gebruik van de neiging van het oog om beweging te interpreteren als een manier om onbezonnen objecten te laten lijken alsof ze bewegen. Dit type animatie kent diverse vormen en biedt een aantal uitdagingen voor producenten, maar stop-motion producties variëren van relatief onbekende internetvideo's tot grote bioscoopfilms.
Volgens de filmwebsite Pharos Productions is stop-motion animatie een filmmatig proces waarbij producenten onbezonnen objecten laten lijken alsof ze bewegen door de film frame voor frame op te bouwen. Stop-motion animators bouwen dit type animatie door een object te positioneren, het te fotograferen, het object iets te verplaatsen en het opnieuw te fotograferen. Omdat het menselijk oog herhalende foto's die lichtjes gerepositioneerde objecten tonen als vloeiende bewegingen, laat de resulterende productie het onderwerp van de film lijken alsof het beweegt.
De entertainment-website Slash Film merkt op dat stop-motion animatie teruggaat tot de 1898-film "The Humpty Dumpty Circus", maar er zijn geen kopieën van die film bewaard; het oudste bekijkbare voorbeeld van stop-motion animatie, volgens de site, is de 1902-film "Fun in a Bakery Shop". Filmmaker-duo Albert Smith en Stuart Blackton droegen bij aan beide producties, en Thomas Edison sponsorde de uitgave van de laatste. Dezelfde algemene filmtechniek van frame-voor-frame filmen bleef voortduren tot computers in de jaren '90 de capaciteit kregen om het productieproces te automatiseren.
Stop-motion animatie stelt filmmakers in staat om animatiewerken te creëren met driedimensionale objecten in plaats van tekeningen of artistieke weergaven. Stop-motion animatie stelt doorgaans een aanzienlijk lager budget toe dan andere vorme van animatie, volgens de productie-website Stop Motion Central, en de productiekwaliteit wordt alleen beperkt door de geduld en volharding van de filmmaker.
Hoewel stop-motion animatie bijna elke filmmaker in staat stelt geanimeerde werken te produceren, kan het proces van het ontwikkelen van een werk frame voor frame snel vervelend worden. Aangezien menselijke ogen ongeveer 15 frames per seconde nodig hebben om vloeiende beweging te interpreteren, moet een 10-minuten stop-motion film ongeveer 9.000 individuele foto's bevatten. Daarnaast merkt Stop Motion Central op dat deze producties drie aparte lichten per scène vereisen; één verlicht het onderwerp van achteren, een andere verlicht de achtergrond van de scène en de derde fungeert als primaire lichtbron voor het filmonderwerp. In sommige gevallen vult een vierde licht schaduwen op. Tenslotte zijn moderne stop-motion films afhankelijk van computers om deze overwegingen te accommoderen en het animatieproces te vereenvoudigen.
Het entertainment-tijdschrift Smashing Magazine bood in een december 2008 artikel een lijst van 50 populaire stop-motion producties. Producties op de lijst omvatten diverse internet-only video's, commercials voor de Microsoft Xbox en Sony PlayStation Portable, een muziekvideo, een 1948-reclame voor Marching-sigaretten en een handvol horrorfilms. Verschillende 1960s-vakantiecartoons, zoals "Santa Claus is Coming to Town" en "Rudolph the Red Nosed Reindeer", gebruikten ook stop-motion animatie om sneeuwmannen en elfjes tot leven te wekken, volgens de entertainment-website Persephone Magazine.