De kracht van filmmaken ligt vaak in de spanning en vreugde die een publiek ervaart bij het bekijken van realistische voorstellingen van situaties. Films kunnen dit prima bereiken zonder acties direct te tonen, maar door instead te vertrouwen op creatieve camera-hoeken en effectieve, suggestieve actering, terwijl de kijker eventuele visuele leegtes met haar eigen verbeelding invult. Deze methode is vooral waar bij het voorstellen van gewelddadige of bloederige situaties, zoals wanneer een personage een ander steekt.
Meng één eetlepel water met één kop heldere maïssiroop in een kom. Voeg druppels rode kleurstof toe, en roer het mengsel met een guf.
Roer een klein beetje chocoladesiroop in, met een guf, om deze nepbloed de gewenste, realistische consistentie te geven. Laat het mengsel ongeveer 10 minuten zitten.
Plaats één videocamera in een positie om de stekbeweging van één actor naar het slachtoffer vast te leggen.
Positioneer een tweede videocamera aan de tegenovergestelde kant van het slachtoffer, zodat het lichaam van het slachtoffer de camera blokkeert om het mes daadwerkelijk "het vlees binnenkomen" te zien.
Film de actie. Een actor steekt naar het slachtoffer met een inklapbaar plastic mes, vastgelegd door de eerste camera. Met de tweede camera, vang de gezichtsreactie van het slachtoffer als hij gestoken wordt, wat kan omvatten het uitspugen van de eetbare nepbloed.
Smeer de nepbloed op de "stekwond" van het slachtoffer. Film de wond en de nasleep van de steking.