Arts >> Kunst en entertainment >  >> Films & tv >> Filmproductie

Cameratechnieken gebruikt in films

Cameratechnieken verwijzen naar de manier waarop de shots worden opgenomen door bepaalde benaderingen in cameragebruik. Als audiovisueel medium werkt de camera op verschillende manieren om beelden te verkrijgen op basis van de eisen van het script. Deze cameratechnieken brengen betekenissen over aan zowel de individuele shots als de uiteindelijke montages van de film. Hoewel deze betekenissen subjectief zijn en variëren van film tot film, zijn ze primair gebaseerd op hoe de filmtaal werkt.

Shotgrootte

De initiële overwegingen bij het kadern van een shot omvatten het identificeren van de lens die de camera gebruikt en het controleren van de afstand van de camera tot het onderwerp. Hierdoor kan de cameraoperator de benodigde shotgrootte voor het verhaal bepalen. Hoewel niet door alle filmprojecten gebruikt, zou een storyboard en/of shotlijst meestal de grootte van een shot die wordt opgezet, direct identificeren. Dit kan een close-up shot, medium shot of long shot zijn. Wanneer een persoon van hoofd tot teen wordt gefilmd, heet dit een full shot, en wanneer alleen de lippen van een persoon worden gefilmd, heet dit een extreme close-up. Tussenwhilen, wanneer een wijd en uitgestrekt landschap wordt gefilmd, wordt dit een extreme long shot genoemd. Dit wordt typisch gebruikt als een establishing shot van een van de locaties van het verhaal.

Camera-hoeken

Een camera-hoek verwijst naar de exacte positie, specifiek de hoek en hoogte van de camera ten opzichte van het onderwerp. De camera-hoek voor een point-of-view shot, die volgt hoe het menselijk oog ziet, heet een eye-level shot. Om een low-angle shot op te zetten, moet de camera in een positie lager dan het onderwerp staan; hij wijst dan omhoog om de shot te maken, vergelijkbaar met de manier waarop een persoon naar boven kijkt. Om een high-angle shot te maken, moet de camera in een positie hoger dan het onderwerp staan; hij wijst dan omlaag om de shot te maken, vergelijkbaar met de manier waarop een persoon naar beneden kijkt.

Camera-bewegingen

Camera-beweging werkt hand in hand met de camera-shots en -hoeken om de juiste emoties uit te stralen en meer specifieke betekenissen aan shots te geven. Panning verwijst naar de linker- en rechterbewegingen (horizontaal) van de camera, terwijl tilting verwijst naar de op- en neerbewegingen (verticaal) van de camera. Tracking verwijst naar het gebruik van grip-apparatuur zoals een kraan, jib of dolly, of zelfs bij een handheld shot. De beweging van de camera stelt een persoon in staat om de sfeer en het gevoel van een scène te bepalen. Bijvoorbeeld, een snel bewegende shot past goed in actiefilms, want het creëert een spannende pacing en dynamiek. Vaak houdt een dramatische shot de camera stil of beweegt langzaam voor een lange take van een acteur in tranen.

Speciale cameratechnieken

Speciale cameratechnieken combineren veel basistechnieken om bepaalde visuele effecten te creëren. Bijvoorbeeld, de oude techniek om iemand of iets te laten verdwijnen in een scène kan gedaan worden door de camera vast te zetten, het onderwerp in het kader op te nemen, en daarna hetzelfde kader zonder het onderwerp op te nemen. Dit resulteert in een playback-effect dat het onderwerp in de scène laat verdwijnen. Een andere populaire cameratechniek betreft het opnemen van een scène terwijl men simultaan inzoomt en trackt uit, of uitzoomt en trackt in. De tracking shots worden gemaakt met een dolly, een platform met wielen waarop de camera gemonteerd is en dat dichterbij of verder van de scène wordt geduwd. Deze effecten maken de voorgrond groter, terwijl de achtergrond kleiner lijkt, of vice versa.

Filmproductie

Related Categories