Filmmaking is sterk geëvolueerd wat creatieve eisen en technische processen betreft. Toch is er één aspect van filmmaking dat constant is: het gebruik van een camera om de benodigde beelden voor het verhaal op te nemen. Sinds de vroege 1900s heeft filmmaking opnamen vereist met camera's die filmstocks gebruiken. Pas in de jaren 1990 begonnen broadcast-kwaliteit digitale cinematografiecamera's de markt te delen van filmproductie die het digitale formaat gebruikte. Filmcamera's die filmstocks gebruiken, worden nog steeds breed gebruikt door professionele filmmakers.
Een filmcamera werkt vergelijkbaar met hoe niet-digitale fotocamera's foto's maken; het negatief wordt naar een fotolaboratorium gebracht voor verwerking en afdrukken van de foto's. Het enige verschil in een filmstock of celluloid voor films is dat cinematografie bewegende beelden produceert in vergelijking met de stilstaande beelden in fotografie.
De digitale revolutie van de jaren 1990 leidde tot de populariteit van het gebruik van high-definition (HD) camera's voor zowel mainstream als onafhankelijke filmproducties. Naarmate de technologie zich ontwikkelde, bereikte de oorspronkelijke 720p en 1080p resolutie die door HD camera's werd geboden, het punt van bijna op een lijn met de resolutie van een filmnegatief. Het gebruik van deze digitale cinematografiecamera's verlaagde de kosten van professionele filmproductie aanzienlijk omdat er geen kosten meer waren voor het kopen van eenmalig te gebruiken filmstocks, het ontwikkelen en printen van negatieven naar positieve afdrukken, en het scannen van negatieven voor digitale overdracht.
Eind 2000s brachten topcamerafabrikanten digitale SLR camera's uit die zowel foto's als video's in HD formaat opnamen. Sommige van deze camera's werden prominente namen voor onafhankelijke filmmakers en zelfs grootbudgetproducties die het voordeel zagen van het gebruik van kleine maar efficiënte camera's die het beste werken tijdens guerilla- en mobiele opnames.
SLR camera's zijn praktische keuzes voor onafhankelijke filmmakers en hobbyisten die hun eigen professionele camera's willen kopen voor filmopnames. SLR's zijn relatief betaalbaar vergeleken met film- en HD camera's, die meestal bedoeld zijn voor grote productiebedrijven met voldoende budgetten voor grootschalige professionele apparatuur.
3-D camera's kunnen film-gebaseerde camera's zijn, of HD of digitale cinematografiecamera's die gebruikt worden om 3-D films in theater- en thuisvideoformaten te leveren. 3-D camera's werken doorgaans als 2-D camera's, behalve dat ze ook het concept van menselijke ogen volgen, waar er twee lenzen en twee films of digitale opslagapparaten gelijktijdig worden gebruikt om de linker- en rechterbeelden van een scène te produceren. Deze stereoscopische beelden worden tijdens post-productie verwerkt en als 3-D films uitgegeven.