Filmmakers zoeken altijd naar manieren om hun films uniek te maken. Telefoongesprekken kunnen een saai aspect van een film zijn tenzij ze goed afgehandeld worden. Snijden van de ene actiescène naar de andere, die gelijktijdig plaatsvinden, is een bewezen techniek die door de geschiedenis heen in films wordt gebruikt. Een manier om een saai of overgebruikt type shot in filmmaken te verbeteren, is het implementeren van splitscreen video-effecten.
Filmmakers gebruiken splitscreen-effecten sinds de vroege jaren van de cinema. In de 1913-film "Suspense" toont het effect van splitscreen twee mensen die een telefoongesprek voeren tegelijkertijd op het scherm. George Sidney herleefde het formaat in de zestiger jaren met "Bye Bye Birdie" terwijl Brian De Palma het gebruikte om spanning te creëren in zijn 1973-thriller "Sisters". In recente jaren gebruiken filmmakers als Quentin Tarantino splitscreen om de verschillende perspectieven van talloze personages binnen een enkele scène te tonen.
Filmmakers gebruiken splitscreen-video-effecten voor diverse redenen. Wanneer twee individuen een telefoongesprek voeren, filmt de regisseur de twee acteurs apart in elke shot van het gesprek. Vervolgens toont de regisseur de twee individuen tegelijkertijd op het scherm, meestal met de lijn die ze in het midden van het scherm scheidt. Dit stelt de kijker in staat om elk van de individuen te zien terwijl ze het gesprek voeren zonder heen en weer te snijden naar elke andere shot.
In Brian De Palma's "Sisters" en "Carrie" gebruikt de regisseur splitscreen om twee beelden naast elkaar gejuxtaponeerd te tonen. Beide beelden tonen de actie die op hetzelfde moment gebeurt maar vanuit verschillende perspectieven. De regisseur filmde de scène met twee camera's, tegelijkertijd filmend, vanaf verschillende locaties op de set. Hij bewerkde de twee shots daarna tot één enkele shot, naast elkaar, voor het eindproduct. In latere films zoals "Scarface" en "Dressed to Kill" veranderde De Palma zijn formaat door televisies in de shot te hebben die andere acties op dat moment toonden, nog steeds technisch een splitscreen-methode, maar op een realistichere manier.