Het effect van cross-processing op film is een bekende procedure die veelvuldig gebruikt wordt in populaire cinematografische en fotografische werken. Het wordt vaak gebruikt door artistiek ingestelde professionals met de intentie om film te produceren die esthetisch aantrekkelijker is of om een niet-traditionele kleurteint te creëren die nieuw leven inblaast in een afbeelding die in de meeste gevallen niet de oog zou vangen.
De techniek van cross-processing won in de jaren 1960 aan populariteit, maar Kodak had altijd op de achterkant van zijn film vermeld dat de voorzorgsmaatregelen van overontwikkelen van film tijdens het traditionele chemische ontwikkelproces. Toen de digitale tijdperk binnenkwam in de late jaren 1980 en begin jaren 1990 en fotografen begonnen meer scherpe, heldere en aanzienlijk perfecte afbeeldingen te creëren, werd "sproket gat" fotografie een populaire techniek. Dit was een stylistische techniek van het printen van de volledige 35-millimeter foto en het onthullen van de perforaties aan de randen van de film. Samen met deze trend ontstaat een nieuwe golf fotografie waarin authentieke ontwikkeling en het gebruik van goedkope camera's en chemicaliën om natuurlijke afbeeldingen te ontwikkelen de trend werd. Dit was in oppositie tot digitale bewerking, en de trend inspireerde de heropleving van cross-processing in fotografie als een stylistische vorm.
Verwerkte C-41 negatieven hebben beelden gevormd van kleurstof. C-41 is de naam voor het chemisch middel waarin de film wordt geplaatst om te ontwikkelen met de intentie een cross-verwerkte tint te hebben. Omdat kleurstoffen een lange-termijn instabiliteit hebben, vervagen C-41 negatieven na verloop van tijd. De kleuren zijn ook bekend om te verschuiven. Het benutten van dit als een filmtechniek is hoe cross-processing bereikt wordt. Dit werd gezien als een significant probleem met vroege films, totdat het proces in de jaren 1960 als techniek populair werd.
Cross-processing wordt specifiek geïdentificeerd als C-41 of CNK-4 door het fotobedrijf Konica. Het is ook gelabeld als CN-16 door het Fuji bedrijf en AP-70 door AGFA. Het wordt het meest gebruikt in mode- en bandfotografie. Een voorbeeld van cross processing is te zien in de 2005 film "Domino", geregisseerd door Tony Scott.
Cross-processing van film is niet de enigste manier om het resultaat dat door de methode geproduceerd wordt te bereiken. De stijl geproduceerd door cross-processing kan ook digitaal gesimuleerd worden door het gebruik van beeldeditors door het manipuleren van helderheid, tintverzadiging, kurven en contrast van een foto.
Het is een misverstand dat commerciële fotoverwerkingscentra geen cross-processing als optie aanbieden voor hun film. Niet allemaal doen dat, maar er zijn er wel die deze service bieden als je er van tevoren om vraagt.