In films en televisie wordt verlichting gebruikt om ervoor te zorgen dat alle elementen die de regisseur het publiek wil laten zien, helder op film of video worden vastgelegd, afhankelijk van het medium dat gebruikt wordt om de beelden op te nemen. In sommige gevallen, zoals horrorfilms of thrillers, wordt verlichting gebruikt om de stemming van de scene te bepalen, bijvoorbeeld wanneer licht gebruikt wordt om angstaanjagende schaduwen in een horrorfilm te creëren. Er zijn standaardopstellingen voor bepaalde cinematografische shots die de meest bevredigende resultaten geven.
Driepuntsverlichting is de basisopstelling voor het verlichten van cinematografische onderwerpen en omvat het gebruik van een hoofdlicht (key light), een opvullicht (fill light) en een achterlicht (back light). Het hoofdlicht is meestal het helderste van de drie lichten en wordt gebruikt om het gezicht van het onderwerp te verlichten waar de camera op gericht is. Omdat het hoofdlicht niet dezelfde ruimte kan innemen als de camera, wordt het meestal aan één kant van de camera geplaatst, het onderwerp onder een hoek belichtend. Dit betekent dat de ene kant van het onderwerp meer licht krijgt dan de andere. Om ervoor te zorgen dat deze andere kant niet in onnatuurlijke schaduw valt, wordt een opvullicht gebruikt en aan de andere kant van de camera geplaatst. Opvullicht is minder intense dan hoofdlicht, zodat het onderwerp niet hard en plat oogt. Tot slot wordt een achterlicht achter het onderwerp geplaatst, vaak onder een hoek diagonaal tegenover het opvullicht. Het achterlicht gebruikt zacht licht achter het onderwerp, wat de harde randen die door het hoofdlicht en opvullicht worden gecreëerd, verzacht. Dit laat het onderwerp realistischer en driedimensionaal ogen. Hoofdlichten moeten aan de kant van het onderwerp geplaatst worden waar natuurlijke verlichting vandaan lijkt te komen. Bijvoorbeeld, als het onderwerp in een kamer met één raam staat, moet het hoofdlicht aan dezelfde kant van het onderwerp als het raam geplaatst worden.
Film noir is een filmstijl die handelt over donkere, fatalistische verhalen meestal betrokken bij stedelijke misdaad of corruptie. Bekende noir-klassiekers zijn 'The Big Sleep' en 'Double Indemnity'. Film noir wordt meestal in zwart-wit gefilmd, want dit past het beste bij de zwaardige stemming van het onderwerp. De stemming wordt geaccentueerd door het gebruiken van harde, enkelpuntsverlichting (alleen één lichtbron) om diepe zwarte schaduwen te creëren, en een focus op een enkel gebied van het kader, zoals één kant van het gezicht van een personage. Vaak zal een enkel licht met een smalle bundel een enkele kant van het gezicht van een zwaardig personage verlichten. De beste effecten worden bereikt door het licht hoger dan het gezicht van het personage te plaatsen en de camera lager, zodat het personage lijkt over het publiek heen te loemen. Weinig of geen opvullicht wordt gebruikt, zodat de smalle deel van het kader dat het licht raakt, in contrast staat tot alles eromheen. Gebieden direct angrenzend aan waar het licht valt, worden in diepe zwarte schaduw gegooid.
Buitenopnames hebben dezelfde verlichtingseisen als binnenopnames, dus het doel is vaak om buiten te bereiken wat binnen bereikt werd met een basale driepuntsverlichting. Buiten, op een zonnige dag, is de zon het hoofdlicht. Het probleem is dat je de helderheid of positie van de zon niet kunt controleren. Maar je kunt de manier waarop je onderwerp verlicht wordt, wel managen door de zon te benutten. Plaats een reflector laag bij het onderwerp, zonlicht terug reflecterend naar het onderwerp. Dit gereflecteerde licht fungeert als opvullicht. Gereflecteerd opvullicht is zachter dan oorspronkelijk zonlicht en verwijdert harde contrasterende schaduwen terwijl het driedimensionale diepte geeft. Als het natuurlijke zonlicht te hard is, kun je filters of diffusers van gaze tussen de zon en het te filmeren onderwerp plaatsen. Dit verzacht het licht dat het onderwerp raakt, en je kunt nog steeds een reflector als hoofdlicht gebruiken. De reflector kan gepositioneerd worden om direct zonlicht of gediffuseerd zonlicht te benutten, afhankelijk van hoeveel opvullicht je kiest te gebruiken.