Het meest gebruikte filmformaat aller tijden, naast 35mm, heeft Super 8 een welverdiende reputatie als de makkelijke, hoge-kwaliteit opvolger van standaard 8mm film. Hoewel de termen "Super 8" en "8mm" vaak door elkaar worden gebruikt, zijn er cruciale verschillen.
In 1965 bracht Kodak Super 8-technologie uit met de bedoeling om het originele 8mm-formaat te vervangen. Het toevoegen van een drukplaat aan Super 8-filmcassettes zou dit formaat algemeen stabieler moeten maken dan zijn voorganger, en het toestaan van een groter beeld vergroot de algehele scherpte.
Terwijl het standaard 8mm-filmproces film gebruikt die eigenlijk 16mm breed is en twee keer door de camera loopt, is Super 8-film 8mm breed en heeft kleinere sprocketgaten – wat meer oppervlakte voor beelden oplevert.
Terwijl Super 8's grotere beeldformaat een verbeterde resolutie biedt, heeft het wegnemen van de drukplaat uit de camera-poort (zoals bij standaard 8mm) en het toevoegen ervan aan de filmcassettes niet bewezen dat de werking stabieler is. Sommigen beweren zelfs dat het het tegenovergestelde doet.
Standaard 8mm-film kan achteruit door de camera gewonden worden en opnieuw doorlopen om een uniek dubbelbelichtingseffect te bereiken. Vanwege het cassette-formaat biedt Super 8 deze mogelijkheid niet.
Hoewel andere variëteiten van Super 8-film nog beschikbaar zijn vanaf 2009, kondigde Kodak in juni 2009 aan dat het de productie van KODACHROME-film na 74 jaar zou beëindigen.