Arts >> Kunst en entertainment >  >> Films & tv >> Filmproductie

Inkomsten van filmproducenten

Voor iedereen die zich in de filmbusiness wil storten, is er geen betere job dan producent worden, die alle belangrijke aspecten coördineert – van casting tot logistieke en technische kwesties, en postproductie. Aan de andere kant is de concurrentie fel, en het werk onstabiel – dus het is niet verrassend dat producentenlonen enorm variëren, afhankelijk van opleiding, ervaring en werkomstandigheden. Geconfronteerd met deze obstakels, vlucht de meerderheid vroeg naar de vriendelijkere havens van stabieler werk. Wie erdoorheen komt, kan steeds grotere beloningen oogsten, inclusief het recht te beslissen wat mensen in hun lokale bioscoop te zien en te horen krijgen.

Geschiedenis

In tegenstelling tot hun grote-scherm collegas, zijn filmproducenten geen gehuurde handen. Producenten verdienen geld door alle zinvolle aspecten van filmmaken bijeen te brengen – van casting tot financiering en logistieke details. In het Hollywood-systeem is betaling gebaseerd op een formule bestaande uit de basisloon van de producent, plus een percentage van de totale opbrengsten van de film, of "points". De onafhankelijke film- of theaterproducent werkt voor een kleiner percentage, of krijgt het alleen via kaartverkoop, of wanneer de investeerders van een project terugbetaald zijn. Charlie Chaplin was een pionier in zelfproductie in de jaren '20, toen hij zijn acteringwinst gebruikte om creatieve controle over zijn films te krijgen. Het succes van deze regeling leidde ertoe dat hij zich bij regisseur D.W. Griffith en het echtpaar Douglas Fairbanks en Mary Pickford voegde om de eerste onafhankelijke filmstudio te vormen, United Artists.

Tijdsbestek

In de jaren '80, aangewakkerd door nieuwe toegang tot buitenlandse markten, een stijging in videoverhuur, en de blockbusterwinsten van films als "Raiders Of The Lost Ark", ontstond een nieuwe, strakke generatie superprestatieverleners. Hooggeplaatste studio-executieven als Michael Eisner, David Geffen en Don Simpson sleepten tientallen tot honderden miljoenen dollars binnen, dankzij incentieven en aandeelopties die snel standaard contractuele praktijk werden. Onafhankelijke producenten moesten daarentegen meerdere hoeden dragen en hoopten voldoende "buzz" (vooruitlopend woord-tot-mond) op te bouwen voor hun films. Een van de meest gevierde voorbeelden was regisseur-producent Robert Rodriguez's doorbraakhit "El Mariachi" (1992). Gefilmd voor slechts $7.000, vonden Columbia Pictures-executieven de film goed genoeg om marketing, promotie en distributierechten over te nemen, wat hoop gaf aan een nieuwe generatie buitenstaanders.

Verdiensten in de industrie

Niet verrassend variëren producentensalaris enorm, afhankelijk van het type project en de aard van hun werk. Cijfers tot 2006 van het U.S. Bureau of Labor Statistics toonden een mediaan jaarsalaris van $58.310 voor producenten en regisseurs, met de middelste 50% die $37.980 tot $88.700 verdiende. Mediaan verdiensten in film en video waren $70.750, versus $47.30 voor radio en tv. Het bureau toonde een mediaan uursalaris van $34,01 voor producenten en regisseurs, eenvoudig verdrievoudigend en verdubbelend die van acteurs en technische medewerkers. Echter, meeste producenten zijn geen fulltime werknemers, wat een aspirant-Michael Eisner kan dwingen om zijn inkomen aan te vullen in andere sectoren. Vakbondslidmaatschap is belangrijk in deze industrie, omdat het toegang geeft tot ziekteverzekering en pensioenvoordelen, evenals contacten voor toekomstige banen.

Werkomstandigheden

Lange, onregelmatige uren zijn de norm, zelfs voor fulltime werkers; 16-uur dagen zijn niet ongebruikelijk voor legendarische overprestatievers zoals Michael Ovitz. Als hoofdtoezichthouders en financiële ruggengraat van films, moeten producenten weken of maanden van huis weg zijn, vaak op locatie in onvoorspelbare klimaten. Als de producent actief input levert op de productie, kan haar aanwezigheid ook in de postproductie vereist zijn, zoals bij de montage. Carrièrevooruitgang hangt sterk af van het succes van een individuele film, wat gehebeld kan worden naar een hogere positie bij een grote studio, of het oprichten van een nieuw bedrijf – zoals Harvey en Bob Weinstein deden met Miramax, dat in de jaren '90 Amerikas meest succesvolle onafhankelijke filmstudio werd. Ze vestigden hun status in 1993 door een $80 miljoen overnamebod van Disney te accepteren.

Potentieel

Het bureau schat dat ongeveer 28% van alle acteurs, regisseurs en producenten zelfstandig is, en hun vaardigheden aanbiedt aan wie ze wil inhuren. Daardoor blijft de concurrentie fel, met baankansen die redelijk constant blijven. Het bureau projecteert een groei van 11% tussen 2006 en 2016, gedreven door de opkomst van interactieve media, direct-naar-web producties, uitbreiding van nieuwe kabeltv-zenders, en blijvende vraag naar Amerikaanse entertainment wereldwijd. Echter, veel aspiranten zullen het vak waarschijnlijk verlaten, omdat het werk intermittierend, zwaar en slecht betaald is. Wie deze obstakels overwint en bij een grote studio komt – of op eigen houtje succesvol wordt – kan zich verheugen op het lidmaatschap van een elitegroep.

Filmproductie

Related Categories