De HD-workflow is niet zo onheilspellend als mensen wel eens laten lijken, en zoals met alles in filmmaken: een beetje planning gaat een heel eind. Hoewel dit artikel zich richt op postproductie, zijn er beslissingen die in preproductie gemaakt moeten worden die elke stap beïnvloeden. Je moet de tijd nemen om deze punten te begrijpen en aan te pakken, of je bent simpelweg nog niet klaar om op te nemen. Dit artikel bereidt je voor om een HD-workflow te creëren voor een televisieserie.
Begrijp je terminologie. Veel mensen nemen aan dat 24P altijd een HD-formaat is, wat niet waar is. 'High definition' verwijst naar het aantal resolutielijnen in het vastgelegde beeld – geen correlatie met de framesnelheid (de 'P' in 24P). Veel HD-resoluties bestaan; de meest voorkomende is 1920x1080 (1080p of 1080i geïnterlaceerd). Geïnterlaceerd lijkt meer op 'standaard' video, 24 progressief is de video-equivalent van film en geeft een zachtere, 'filmlook'. Reden: het elimineert artefacten van geïnterlaceerde frames. Dus: 24P betekent NIET noodzakelijk HD. Veel camera's filmen in 24P maar zijn GEEN HD-camera's – meestal 'prosumer' MiniDV (720x480 / 480p/480i).
Kies je postproductiefaciliteit. Belangrijk om te weten waar je je project gaat posten, ver van tevoren. Je krijgt waarschijnlijk een betere deal als je het vastlegt vóór de opnames; belangrijker: de post-huis heeft iemand die je workflow kan controleren op accurate en budgettaire haalbaarheid. Meestal knip je in je eigen kantoorruimte, en de post-huis biedt een compleet pakket: offline systeemverhuur, online, mix en delivery. Wees heel attentief op hun specificaties en eisen, vooral als je zelf offline knipt in-house. Hun richtlijnen negeren beïnvloedt de succes van je online en audio mix.
Als je offline in-house knipt, huur je editor(s). Hoewel je waarschijnlijk voor het complete pakket bij de verhuur gaat, als je een onafhankelijke editor wilt die zijn eigen systeem heeft, zorg dat dat systeem werkt met je 24P-materiaal. Een editor die de job graag wil, zal zeggen dat zijn rig je show kan knippen zonder probleem – maar de post-huis moet akkoord gaan. Om speculatie te elimineren, check met de tech van het huis, want bepaalde programma's hanteren de timecode niet correct en kunnen niet gebruikt worden voor HD-knippen. Hierbij: Premiere, Final Cut versies onder 4.0 en Avid Media Composer (oude versies).
Selecteer je framesnelheid. Onthoud: HD betekent niet altijd 24P. Check eerst met je post-huis, want hoewel alle HD-camera's een instelling hebben voor precies 24 fps, vragen de meeste post-huizen om 23,976 fps (a.k.a. 23,98).
Selecteer je aspectratio. HD levert 16:9 (1,78:1) op, bijna identiek aan spherische 35mm prints (1,85:1) – de meest voorkomende HD-aspectratio. Wil je een breder beeld (2,35:1, anamorfisch 35mm)? Crop dan boven en onder van je 16:9 HD-beeld. Camera verhuurders leveren zoekers met markeringen. Let op: kleine resolutieverlies, wat sommigen onwenselijk vinden voor projectie. Bij 2,35-opnames: houd een '16:9-veilig' frame aan, geen vlaggen/apparatuur in het hele zichtbare monitorgebied.
Huur een crew met HD-ervaring. HD is een totaal ander medium dan film. Veel DPs verlichten HD zoals film, maar ze moeten een grondig technisch begrip van het formaat hebben. Veel camera-instellingen en functies kan zelfs de meest ervaren film-DP niet 'even leren en gokken'. Je hult ook geen expert elektriker om je computer te repareren. Een AC met veel HD-ervaring (en met jouw specifieke camera) is van vitaal belang. Als zowel DP als AC HD-vaardig zijn, heb je waarschijnlijk geen DIT (Digital Imaging Technician) nodig – die is wel goed maar duur. Ik raad ook een geluidsman met HD-ervaring aan die timecode-kwesties begrijpt, inclusief je behoefte aan een lockit box om de timecode op je backup DATs (een must!) gesynchroniseerd te houden met de camera-banden. Ten slotte: zelfs voor tight-budget projecten, huur een postproductiesupervisor met HD-ervaring. Afhankelijk van complexiteit, misschien alleen part-time, maar je baat bij een soepel en tijdig postproces. Raadpleeg je post-supervisor in de planningsfasen voor goede communicatie tussen alle partijen.
Downconvert je camera-rollen. Downconversie in HD is het equivalent van telecine in film, met de bonus dat alles al in sync is. Het levert video-dailies van al je footage op standaard-definitie formaat (DigiBeta, Betacam of DVCAM) die je dan digitaliseert in je NLE-systeem voor offline bewerking. Sommige post-huizen leveren gedownconverteerde footage op harde schijf voor direct import in je NLE – bespaart digitiseringsmoeite. Downconversie is noodzakelijk omdat direct digitaliseren vanuit HD bron bestandsgroottes oplevert die te onhandig zijn voor offline bewerking, en de kwaliteitsboost is voor offline bewerking onnodig. Vraag om een burn-in van zowel 24- als 30-frame timecodes in de letterbox-porte van je downconversies, zodat je altijd een visuele referentie hebt tussen de twee. En wees zeker dat je downconverteerde timecode 'non-drop frame' is.
Nu offline bewerken je project. Zodra je gedownconverteerde footage in je NLE-systeem geladen is, kan je editor aan de slag. Wanneer je tevreden bent met je edit, is de picture locked. Films op film zouden nu hun EDL naar de negatiefsnijder sturen om de negatief te conformeren. In plaats daarvan neem je je projectbestand naar je post-huis. En vergeet geluid niet! Zodra picture lock is, is het de beurt aan je geluidsontwerper. Hij zal waarschijnlijk het OMF-bestand vragen dat je NLE-systeem genereert. En hij heeft ook je backup DATs nodig, want daar zit waarschijnlijk room tone en wild lines op die niet op de camera-banden kwamen. (Hij kan ook een kwaliteitsverschil detecteren en sommige tracks her-digitaliseren.)
Begin nu je online proces. Je post-huis importeert je projectbestand in hun systeem. Tegenwoordig kunnen de meeste Final Cut-bestanden naar Avid en vice versa geconverteerd worden zonder probleem, maar je had al lang voor deze stap een gesprek met je post-huis en post-supervisor moeten voeren om zeker te zijn dat alles wat je verwacht haalbaar is. Hun online editor zal je show hercreëren vanuit je HD-camera masters. Deze assemblage, een VAM (Video Assembly Master), moet op D5-stock uitgevoerd worden, dat de compressie van HDCAM niet heeft. Als je een post-huis gebruikt zonder D5-mogelijkheden, wees dan voorzichtig – waarschijnlijk een start-up zonder de technische expertise voor een show als de jouwe. Je hoeft niet aanwezig te zijn tijdens de assemblage. Wanneer je online editor klaar is, moet je exact dezelfde plaat hebben als in je offline edit, maar dan in ongecomprimeerde high definition. BEOORDEEL DE VAM MET EEN FINETANDKAM. Elk gerenommeerd post-faciliteit lost problemen in de VAM zonder extra kosten op. Zijn er zwarte frames? Gemiste edits? Artefacten of dropouts? Snelheidsaanpassingen of picture resizings die niet goed overkwamen? Elke fout die nu niet opgemerkt wordt, is later moeilijk en potentiëel duur te fixen.
Downconvert nu je VAM. De lengte van elke shot in je VAM is frame-accurate, en eenmaal goedgekeurd moet dit de enige versie zijn die je geluidsontwerper en componist gebruiken. Je kunt downconversies maken naar welke stock ze ook vragen, en zorg voor een timecode window burn.
Kleurcorrigeer je project. Dit is het primaire creatieve voordeel van HD-schieten – zoveel dat veel 35mm-films nu 'Digital Intermediates' gebruiken om de oneindige mogelijkheden van digitale kleurtiming te benutten, die fotochemisch onmogelijk zijn. Maar dit kan zoveel een vloek als een zegen zijn. Het laatste wat je wilt is dat je regisseur en DP geoverweldigd raken door de opties en nooit een beslissing nemen. Tijd is niet goedkoop in deze high-end tape-to-tape kamers. Je colorist is de laatste van je sleutelmedewerkers, even belangrijk creatief als je andere crewleden maar vaak ongeprezen. Zijn expertise met de tools moet hem in staat stellen de visie van je regisseur en DP in redelijke tijd te bereiken (en te focussen). Voor alles behalve de meest ambitieuze looks, denk ik dat 24 uur een eerlijke hoeveelheid is om iedereen toe te staan. Maar dit betekent niet dat je regisseur en/of DP de hele tijd hoeven te superviseren. Een goede rule of thumb: in één uur begeleide kleurcorrectie wordt evenveel gedaan als in drie uur onbegeleide. De beste manier om je timing sessies te plannen: Laat regisseur en DP eerst 2-3 uur met de colorist overleggen over de algehele palet en gedetailleerd laten zien wat ze in een paar sleutelscènes willen bereiken. Dan werkt de colorist 10-12 uur alleen en ruwt de hele film in. Je heren komen terug voor 3-4 uur notities en tweaks, de colorist doet 3-4 uur alleen, en na nog 2-4 uur fijnpoetsen als groep stem je in met de finale.
Creëer je titels. De vorige stap geeft je een volledig afgewerkte afbeelding op D5, zonder tekst. Je levert je post-huis een digitaal bestand (meestal Word) met al je credits, en ze leggen HD-resolutie titels in met je gekozen font, positionering en dissolve-snelheid. Voor je eindtitels: crawls van HD-tekst zijn meestal iets langzamer dan in film, om artefactering te voorkomen. Belangrijk om in gedachten te houden als je eindtiteltitels muziek componeert of selecteert voor deze stap. Titels worden als afzonderlijke laatste stap gedaan om twee redenen: 1) Als je tekst over een afbeelding legt en dan kleurcorrigeert, verander je ook de kleur van de tekst. 2) Je wilt je film hopelijk in verschillende buitenlandse markten verkopen, dus je wilt je film masteren op een manier die het makkelijk maakt om later titels in welke taal je distributeur ook kiest toe te voegen. Zorg dat je post-huis je een 'textless background' van je opening title sequence levert, meestal aan het einde van de D5 kleurgecorrigeerde master die je zojuist voltooide.
Nu het geluid met het beeld trouwen. Meestal wordt je geluid op DA-88 of DA-98 tape geleverd. Je post-huis legt dat dan terug over je D5 kleurgecorrigeerde master. Ideaal, aangezien het formaat acht audiokanalen toelaat, wil je niet alleen je mix, maar ook de gescheiden muziek- en effectsporen ('M&E') voor potentiële distributeurs, net als je textless background. Zodra het geluid met het beeld getrouwd is, ben je klaar voor dubs en conversies. Dit wordt bepaald door de leveringseisen van het bedrijf aan wie je je eindproduct levert.
Maak je dubs. Je moet zeker een HDCAM-kopie maken – en bij voorkeur ook een letterboxed DigiBeta – om een standaarddefinitiebron te hebben. Hiervan kun je zoveel VHS en DVD screeners maken als je denkt nodig te hebben om je film te verkopen. Houd er rekening mee dat je op dit moment waarschijnlijk niet wilt investeren in het authoren van een DVD met fancy menu's, hoofdstukstops, etc., want je distributeur betaalt dat wanneer de tijd rijp is.