Tod Browning's Dracula (1931) met Bela Lugosi adapteerde niet zomaar Bram Stoker's 1897 roman—het herschiep de vampier fundamenteel voor de popcultuur. De film's afwijkingen creëerden het filmische vampier-archetype dat vandaag de dag nog steeds bestaat.
| Element | Film (1931) | Roman |
|---|---|---|
| Dracula's Persona | Suave, aristocratisch, verleidelijk edelman | Monstruws, koud, roofzacht wezen |
| Mina's Rol | Harker's verloofde; Dracula's romantische focus | Centrale figuur met complexe banden met zowel Harker als Dracula |
| Renfield | Prominent, zinnige acoliet met significante schermtijd | Klein asielpatiënt die Dracula's invloed illustreert |
| Van Helsing | Hoofd vampierjager, drijft de actie | Collaboratieve expert met minder narratieve prominentie |
| Einde | Dracula gestoken in zijn graf in zonlicht | Dracula verbrand door zonlicht in Transylvanië |
| Settings | Londen, Transylvanië (kasteel, sanatorium) | Whitby, Londen, Boedapest, Transylvanië—breder geografisch |
| Thema's | Romantische achtervolging, gotische sfeer | Goed vs. kwaad, seksualiteit, moderniteit vs. bijgeloof |
De film codificeerde de filmische vampier: elegant, vreemd, romantisch gevaarlijk. Stoker's roman biedt diepere psychologische complexiteit en thematische rijkdom, maar Browning's versie—grotendeels door Lugosi's iconische prestatie—werd de sjabloon voor decennia vampiercinema, van Hammer Films tot moderne interpretaties.