Baz Luhrmann's 1996 film Romeo + Juliet herimagineerde Shakespeare in een hyper-gestileerde "Verona Beach" setting. Zijn motieven:
Luhrmann geloofde dat de thema's van het stuk — liefde, lot, tribale geweld — tijdperken overwinnen. Hij wilde "Shakespeare-angst" omzeilen en jong publiek bereiken dat nooit vrijwillig een kosteemdrama zou kijken.
Als zelfbeschreven muziekobsede, curateerde Luhrmann een soundtrack (Radiohead, The Cardigans, Des'ree, Garbage, Quindon Tarver) die functioneerde als een Griekse koor — externaliserend de personages innerlijke toestanden in een taal die tiener begrepen.
Zijn "Red Curtain" esthetiek — verhoogde kleur, kinetische camera, snelle montage, symbolisch ontwerp (wapens als "zwaarden", religieuze iconografie) — vertaalde Elizabethaanse poëtische metafoor in filmische metafoor. De prologue als TV-journaal; het feest als neon carnaval; de balkon als zwembadbijbel.
Opbracht $147M wereldwijd op $14,5M budget. Genomineerd voor Beste Kunstrichting (Oscar). Introduceerde een generatie aan Shakespeare; werd lesmateriaal vast onderdeel.
Luhrmann paste later dezelfde filosofie toe op Moulin Rouge! (2001) en The Great Gatsby (2013).