De iconische video voor Coldplay's "The Scientist" (2002) was een technisch wonder gebouwd op een simpel concept: alles in reverse.
Bassist Guy Berryman droomde dat zijn vriendin voor Frankrijk vertrok en hij probeerde de tijd om te keren. Die droom zaaide de video's narratief.
Meeste scènes werden voorwaarts gefilmd (acteurs bewegend normaal), daarna in reverse afgespeeld tijdens bewerking. De band's performance-shots werden live gefilmd op de huis-set na de narratieve scènes, zodat Chris Martin de teksten achteruit moest zingen op camera om de omgekeerde playback te matchen. De video progressieert van simpele reverse-acties (een vallend boek) tot complexe sequenties (een autobotsing, een vrouw vliegend door een ruit), kulminerend in een snelle rewind naar de openingsframe.
Het resultaat: een visueel huiverwekkende metafoor voor spijt en de onmogelijkheid om het verleden ongedaan te maken — perfect getrouwd aan het nummer's lyrische thema.