Regisseurs gaan doorgaans niet bewust metaforen implementeren tijdens productie. Metaforische interpretatie ontstaat later, door publieksanalyse, academische kritiek, en recensies. Op de set focust de crew—de regisseur inbegrepen—op praktisch vertellen, visuele compositie, en prestatie in plaats van expliciete metaforen te construeren. Hoewel een film metaforisch kan resoneren, wordt die laag meestal ontdekt door kijkers, niet geëngineerd door filmmakers in een praktische, dagelijkse zin.