Illinois Jacquet (1922–2004) was een **titan van de tenorsaxofoon**—een pionier van de **"honking" / "screaming" stijl** die swing, jump blues, en vroege R&B/rock & roll overbrugde. Zijn 1942-solo op Lionel Hampton's **"Flying Home"** is *de* definitieve tenorsax-solo van het tijdperk—rauwe, herhalende, ecstatische, dansers wild makend. Het vond een taal.
Hij was geen acteur. Hij nastreefde geen carrière in film of televisie-acteren. Eventuele schermverschijningen zouden zijn:
Zijn nalatenschap is **100% muzikaal**: Count Basie, Cab Calloway, Jazz at the Philharmonic, Norman Granz, zijn eigen combo's. Een reus van de hoorn. Niet het scherm.