Wie heeft de arbeidsverhoudingen gedefinieerd als een proces dat regels maakt?

Er is niet één specifieke persoon die de arbeidsverhoudingen definitief heeft gedefinieerd als een ‘regelgevingsproces’. Dit begrip van arbeidsverhoudingen ontstond geleidelijk door het werk van talrijke wetenschappers en praktijkmensen.

Enkele sleutelfiguren die het belang van regels en voorschriften in arbeidsverhoudingen benadrukten, zijn echter:

* John Dunlop: Zijn ‘systeemmodel’ van arbeidsverhoudingen benadrukte het belang van ‘actoren’, ‘contexten’ en ‘regels’ bij het vormgeven van de relaties tussen arbeid en management.

* Arthur Ross: Zijn werk op het gebied van "collectieve onderhandelingen" was sterk gericht op het proces van het vaststellen van regels en overeenkomsten tussen arbeid en management.

* Richard Hyman: Hij bekritiseerde traditionele modellen van arbeidsverhoudingen, met het argument dat deze vaak de nadruk leggen op formele regels en de complexiteit van de machtsdynamiek en sociale interacties verwaarlozen.

Het concept van arbeidsverhoudingen als een proces voor het maken van regels is ook geworteld in de ontwikkeling van collectieve onderhandelingen, die inherent gaan over het creëren van een systeem van overeengekomen regels die de arbeidsrelatie beheersen.

Uiteindelijk is het juister om te zeggen dat het begrip van arbeidsverhoudingen als een proces van regelgeving een product is van de evolutie van het vakgebied, met bijdragen van veel individuen en perspectieven.