* Chris Columbus regisseerde de eerste twee films, *Harry Potter en de Steen der Wijzen* (2001) en *Harry Potter en de Geheime Kamer* (2002).
* Alfonso Cuarón regisseerde de derde film, *Harry Potter en de Gevangene van Azkaban* (2004).
* Mike Newell regisseerde de vierde film, *Harry Potter en de Vuurbeker* (2005).
* David Yates regisseerde de laatste zes films, beginnend met *Harry Potter en de Orde van de Feniks* (2007) en eindigend met *Harry Potter en de Relieken van de Dood – Deel 2* (2011).
Er waren verschillende redenen voor de wijzigingen in de bestuurders:
* Creatieve visie: Elke regisseur bracht zijn eigen unieke stijl en visie in de films, waardoor ze samen met de boeken konden groeien en evolueren. Cuaróns donkerdere en meer volwassen benadering in *Prisoner of Azkaban* weerspiegelde bijvoorbeeld de donkerdere toon van het boek.
* Planningsconflicten: Soms waren directeuren eenvoudigweg niet beschikbaar vanwege eerdere verplichtingen of planningsconflicten. Dit geldt met name voor Columbus, die zich al aan andere projecten had gecommitteerd voordat de latere boeken werden aangepast.
* Voorkeur productieteam: De producenten en studiobestuurders waren ook betrokken bij het besluitvormingsproces. Ze zochten regisseurs waarvan ze dachten dat ze de essentie van de latere boeken het beste konden weergeven en de consistentie binnen de franchise konden behouden.
* Continuïteit en groei: Hoewel elke regisseur zijn eigen flair meebracht, werd er bewust geprobeerd om de continuïteit in de serie te behouden. Yates werd bijvoorbeeld gekozen om de laatste zes films te regisseren omdat zijn werk aan *Order of the Phoenix* aantoonde dat hij in staat was de donkere, complexere thema's van de latere boeken vast te leggen.
Uiteindelijk hebben de wisselende regisseurs bijgedragen aan het algehele succes van de Harry Potter-filmserie, waardoor elke film opviel en toch trouw bleef aan de geest van het bronmateriaal.