De stad Leonia, New Jersey, wordt erkend voor haar vroege filmoptredens vanaf de early 1900s. Filmmakers gebruikten een studio in het Leonia-gebied voor opnames alsook enkele huizen tot het einde van de Depressie-ära. De beroemde uitgave van 1916 "20.000 mijl onder zee" gebruikte de Leonia-filmstudio om de indruk van het interieur van de onderzeeboot te geven. In de uitgave van 1909 "The Son's Return" gebruikten de producenten een herberg in Leonia als decor voor een zoon die thuiskomt met een fortuin om vervolgens slachtoffer te worden van een geplande roofdoor zijn eigen ouders. Het meest onthuisbare huis dat voor opnames werd gebruikt, was een huis in de stille film van 1905 "The Summer Boarders".
De geboorte van de filmindustrie in Amerika vond plaats in en rond Leonia, een van de steden die de borough van Ridgefield in Bergen County, New Jersey, vormen. Ridgefield was bekend om de Grantwood Movie Studio voor interieuropnames. De meeste films gebruikten studios en eigendommen die op huizen leken — maar zonder achterkant — in plaats van echte huizen. Ridgefield was populair voor opnames tot het einde van de Eerste Wereldoorlog, toen producenten naar Hollywood verhuisden voor een warmer klimaat om het hele jaar door films te produceren.
De stille film van 1905 "The Summer Boarders" werd gefilmd in een echt groot huis in Leonia. Producenten ontwierpen het huis als een gastenhuis. De elementen van het huis presenteren de komedie van de film. Het huis toont de activiteit van kinderen die de trap aflopen en chaos veroorzaken voor de dienstmeid. De vader probeert te ontspannen in een hangmat in de tuin en valt eruit. Rond de eetkamer morst de onhandige dienstmeid soep op de kaalhoofd van de opa. Producenten filmden zelden in een echt huis in Leonia.
Van 1910 tot 1921 hadden pionerende filmmaatschappijen hun hoofdkwartier in Leonia Heights in Fort Lee, angrenzend aan Leonia. Decors waren populair en economischer dan het bouwen of huren van een huis. In de film "The Rise of Jennie Cushing" ziet u een scène van een rouwige tram die om een hoek draait. Producenten ontwierpen de scène eruit te laten zien als Algiers, maar in feite was het een achtertuin in Fort Lee in een gebied waar oude kleine huizen instortten. In "Nana of Sunshine Alley" waren de huizen decors die van voren op huizen leken maar geen achterkant hadden.
De waarde van de filmdecoratie, eigendommen en de studio in Fort Lee en Ridgefield begon na 1917 te dalen. De eigenaren van de Ridgefield-studio probeerden de inkomsten van de studio te handhaven door Italiaanse en Poolse films te produceren. Het duurde maar tot het einde van de Depressie-ära. Leonia werd een van de weinig jurisdicties in New Jersey die bankroepte aangaf. De Ridgefield-studio met zijn huisdecoraties brandde in de jaren 1960 af. Hollywood werd het nieuwe Leonia.