De "POV" documentaireserie wordt verdeeld via het Public Broadcasting System (PBS) en is beschikbaar via een verscheidenheid aan distributiemethoden. Traditionele videoverhuurwinkels worden minder algemeen, naarmate nieuwe leveringsmethoden voor mediaproducten marktaandeel innemen.
De traditionele methode om een "POV" documentair te krijgen is via een videowinkelverhuur. Veel mensen weten niet dat hun lokale bibliotheek ook films heeft. De bibliotheek voorziet in alle typen films, maar richt zich meestal op die met culturele of educatieve waarde. Aangezien veel van de POV-documentaires educatief van aard zijn, kunnen lokale bibliotheken ze dragen. Kleinere takbibliotheken hebben misschien niet alle POV-titels, dus u moet misschien een grotere tak bezoeken.
Nieuwere verhuurmethoden, zoals Netflix en RedBox, staan verhuurders toe om de film online of via een geautomatiseerde kiosk te huren. Ze staan verhuurders toe om hun film te selecteren uit een grote online bibliotheek en het te streamen naar hun computer of per post te bestellen. Het bedrijfsmodel van dergelijke bedrijven stelt hen in staat om veel titels voor te raden, inclusief de "POV" documentaires.
Veel kabel-TV en satellietproviders bieden video-on-demand-diensten aan. Deze diensten zijn als een grote videowinkel die via de converterbox toegankelijk is. Afhankelijk van de geabonneerde pakketten, kunnen "POV" titels van PBS beschikbaar zijn via de video-on-demand-service.
Misschien de makkelijkste manier om toegang te krijgen tot de "POV" documentaires is online via de "POV" website. Veel van de "POV" documentaires zijn beschikbaar voor streaming download, zodat gebruikers de film op hun gemak kunnen bekijken. Daarnaast zijn veel van de films beschikbaar voor aankoop via de PBS-winkel.